Bir varmış bir yokmuş dediler
Bunu niceler dinlediler
Kendilerinde bulmadılar
Uyan çok geç olmadan uyan

Küçüktün büyüdün durmadan
Heba ettin ömrü sormadan
Nasıl pişman oldun sonradan
Uyan çok geç olmadan uyan

Gezersin böyle sokaklarda
Ne aranırsın ufuklarda
Yol gider yokuş bayırlarda
Uyan çok geç olmadan uyan

Kendin nazar eyle derinden
Üzülüyor ham kederinden
Ecel gelmiş ne gelir elden
Uyan çok geç olmadan uyan

Evvel gidenleri bir düşün
Oyalamasın seni düşün
Çok fena olur sonra işin
Uyan çok geç olmadan uyan

Al eline sen tesbihini
Yay bir de güzel seccadeni
Görüp ALLAH'ın icadını
Uyan çok geç olmadan uyan

Anan baban hepsi gittiler
Sonra yavaş yavaş bittiler
Neler ettilerse ettiler
Uyan çok geç olmadan uyan

Vaktiyle alıp tedbirini
Duyup ahret haberini
İyi seçerek yarenini
Uyan çok geç olmadan uyan

Kendin, kendine kullan, kendini
Çıkar boğazından kemendini
Korkma yık varlık bendini
Uyan çok geç olmadan uyan

Durma artık son yaklaşıyor
Haşere payın bekleşiyor
Mirasçılar da üşüşüyor
Uyan çok geç olmadan uyan

Necdet Ardıç Uşşakî
27 / 6 / 1990
Perşembe MEKKE