- Sevgi konuşulmaz yaşanır. Sevgiyi konuşmak, sözün bittiği yerden konuşmaktır. İnsan ancak sevgiye dair konuşabilir.
- Eğer kalbinize büyük bir ikram etmek istiyorsanız, oraya Allah'ın sevgisini yerleştirin.
- Allah‘a olan SEVGİ, sevgilerin en büyüğüdür,
...çünkü en büyüğün hakkı en büyüktür.
- Onun sevgisi, sevgilerin zirvesidir.
- Kaynağında Allah'ın bulunmadığı sevgi, geçici ve uçucu sevgidir.
Sevginin kaynağı, Allah‘ın varlığa koydugu cazibedir,
cazibenin kaynağı, ise: el Vedud ismidir.
- Sevginin kaynağı Allah'tır. Sevgi ırmağı Allah'tan çağlar. Zira o el-Vedud olandır.
- Allah'ın el- Vedud ismi, hem sonsuzca seven hem de sevilmeyi isteyen manasına gelir.
- El Vedud olan Allah'tan inen sevgi ''vudd'' , buna karşılık Allah'a çıkan sevgi ''hubb'' dur.
- Allah için sevmek sevgiyi ölümsüzleştirmektir.
- Sevgiye ''muhabbet'' denmesinin hikmeti bellidir: Sevgi, mahlûkat ağacının tohumudur.. Mahlûkat ağacının en soylu meyvesi olan insan da, sevgi tohumunun kendi tohumunu içinde taşıyan meyvesidir.
- Meyve, köküne olan sadakatini sevgiyle isbat eder. İnsanın Allah sevgisi de böyledir. Bu yüzden vahiy sevgide en büyük payın Allah'a ayrılmasını şart koşar:
'' İman edenler her şeyden daha çok Allah'ı severler''.
Ve Hz. Peygamber'e şöyle söylemesi emredilir: '' De ki: eğer Allah'ı seviyorsanız beni izleyin ki, Allah da sizi sevsin.''
- Allah kul arasındaki bu karşılıklı sevgi, daha başka âyetlerde de vurgulanır:
''O (hakiki müminler) Allah'ı severler, Allah da onları sever''.
''İman eden ve sâlih amel işleyenler için Rahmân (ölümsüz) bir sevgi (vudd) bahşedecek''.
Kaynağında Allah'ın bulunmadığı bir sevgi sahte sevgidir, bunu pazarlayan da sevgi kalpazanıdır.
Kaynağını kutsaldan almayan sevgi, sevgi değil tutkudur.
- Muhabbet insanın harcadıkça . Her şey harcadıkça tükenir, muhabbet asla.
Çünkü muhabbet müebbeddir. çoğalan tek sermayesidir
- Sevgi var, sevileni anlamayı kolaylaştırır. Sevgi var, sevileni anlamayı zorlaştırır, hatta imkansız kılar. Birincisi bedeli ödenmiş sevgidir, ikincisi ise bedeli ödenmemiş, hakkı verilmemiş sevgi. Sevileni anlamayı kolaylaştıran sevgi tanıdıkça artan sevgidir. Bu birbirini tetikler: Sevdikçe tanır, tanıdıkça sever insan.
- Dua Allah'a çıkartılmış davetiyedir. Zarfın içine yüreğini koyanın duası kabul olunacaktır.

- Allah'ı seven, davasını dert edinir.
Davası Allah olanın, destekçisi Allah'tır.
- Allah'ın yoksa neyin var; Allah'ın varsa neye muhtaçsın ?
- Allah kuluna yeter, Allah yetmezse ne yeter ?

MUSTAFA İSLAMOĞLU

Ruhları Şâd Olsun... Çanakkale Zaferi Kutlu Olsun

Sen ki, a’sâra gömülsen taşacaksın…Heyhât,

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihât…
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana âğûşunu açmış duruyor Peygamber.

Mehmet Akif Ersoy

.AŞK



Secdelerdeymiş Aşk.. Bulmak alnıma düştü..!

...




bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
sen say ki
ben hiç ağlamadım
hiç ateşe tutmadım yüreğimi
geceleri, koynuma almadım ihaneti
ve say ki
bütün şiirler gözlerini
bütün şarkılar saçlarını söylemedi
hele nihavent
hele buselik hiç geçmedi fikrimden
ve hiç gitmedi
bir topak kan gibi adın
içimin nehirlerinden
evet yangın
evet salaş yalvarmanın korkusunda talan
evet nisyan
evet kaybetmenin o zehirli buğusu
evet kahrolmuş sayfaların arasında adın
sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı
bu sevda biraz nadan
biraz da hıçkırık tadı
pencere önü menekşelerinde her akşam
dağlar sonra oynadı yerinden
ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
sen say ki
yerin dibine geçti
geçmeyesi sevdam
ve ben seni sevdiğim zaman
bu şehre yağmurlar yağdı
yani ben seni sevdiğim zaman
ayrılık kurşun kadar ağır
gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
yine de bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç


Ahmet Hamdi Tanpınar

...innemâ eşkû bessi ve huzni ilâllah!

"Ben kederimi ve hüznümü Allah'a şikayet ederim..!"

(Yusuf / 86)

‎"Payımıza sükût düştüğünden beridir,
Kalbimizin sesini daha bir güzel duyar olduk."

Necip Fazıl Kısakürek

Sonbaharda solan yapraklar gibi bir bir kaybetmiştik aşkı. İlacını almak istemeyen çocukların ağzında acı bir suruptu artık aşk.

Ben se bir çocuk parkında elinde küreğiyle kaybolan bir çocuğun kalbiydim...
Seninle ben hayallerini bir parkın salıncağına asmış iki küçük yağmur damlasıydık ve aynı parkın su birikintisinde bulmuştuk birbirimizi.

Ne çok SENİ SEVİYORUMlarımız vardı.

Elleri intaharın eşiğinde ne çok aşkı yakmıştık kalbimizde...

Seninle ben eski bir şarkıda ayrılık nakaratıydık.

Seninle ben biz olmayı beceremeyen iki sokak dilencisiydik...

Uğur BABAT

Ayaz bir gecede güneşi,

Karanlık bir gecede sabahı bekle!

Bekle...!

Bulutlu bir gökyüzünde yıldızı...

Hüzünlü bir şarkıda sevinci bekle!!!

Şerafettin Karal (Saatimi Sana Kurdum Şiir kitabından ALINTI!)

Yükselir ve alçalır yürek her tik takla. Ve genişleyip daralır. Bazen yükseklerde teyaran eder de, gün olur açamaz kanatlarını, yer kuşu olur. Daralan ve kendine büzülen yüreği neyle genişletmeli? Kabuğuna saklanan kaplumbağa ve dikenine yumulan kirpi gibi, bunalınca yürüdüğün yolda; nereye kaçmalı ve korumalı kendini hangi silahla?

Oturduğu odalara, yürüdüğü yollara, zamana sığmaz da bazen yürek, sıkışmış, daralmış bir göğüs kafesinde parmaklıklara vurarak çırpınmaya başlar. Göğsün daralması ne büyük bir koyu gece halidir insana. Yürek yaşadığı büyük sıkıntıyla hüzün şarkıları söylemeye başlar. Göğüs kafesi büyük bir baskı yapar kalbin üzerine. Öyle bir hapishane olur ki, duvarları gittikçe üzerine gelen, parmaklıklara geçecekmiş gibi kemikler çıtırdar. Gömleğin yakası açılır, pencere açılır, genişlik aranır bir nebze. Hallolmayan bir iş, ulaşamadığın bir netice, amacına ulaşmayan bir çaba, tıkanmış bir yol, bir kaybediş, bir mahrum kalış, bir sukut-u hayâl... Ve baskı altında sıkışmış bir yürek...

Oysa sonbahar, bahar türküsü ve duasıdır. İnsan bittiği yerde başlar yeniden. Bu yürek daralması süreci bir bitiş ve yeni bir oluşuma hazırlanma sürecidir zira. Ne olursa olsun, ortaya eskisinden daha iyisi çıkacaktır mutlaka...

Ağrıyan ve ağlayan yüreğini alıp Rabbine gitmektir tek çare. Zira O sığınılacak tek melce, yardım istenecek tek merci, yaslanacak tek dayanak, beklentiler boşa çıkmayacak tek umut kapısıdır.

Güller açmış yerlerinin gün olup küle döneceğini görürsün de, küle dönmüş yanlarından yeni güller açacağını da hatırda tutarak, şimdiye dek böyle olmasının yine böyle olacağının delili sayarak, bu daralma ve inşirahlar bekleme süreçlerini yine de ümitle, şükürle geçirmeli insan. 'Çilem mübarek olsun, gözyaşım helal olsun' demeli... Zira acılar durduk yere çekilmez. Kalp boş yere atıp durmaz. Tik taklarıyla inip çıkarken vücudu besler tepeden tırnağa... İnmesi de çıkması da, daralması da genişlemesi de hikmetli ve faydalıdır. Orada hayat vardır zira...

Küle döndüysen, yeniden güle dönmeyi bekle... Ve geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil, kaç kere yeniden küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla...



Çıplak çıkarsa söz
Sadra inşirah gerek
Mevsimi sarmışsa güz
Vakte inşirah gerek
Tene saplanmışsa göz
Akla inşirah gerek
Küllenmişse kalbde köz
Ruha inşirah gerek..."

Y. Özkan Özburun

..
Nasıl ki bağrı yanar gün kızınca sahranın,
Benim de ruhumu yaktıkça yaktı hicranın.

M.Akif Ersoy