Bir Yusuf var kalbimin kuyusunda…
Ne bir Yakup var onun için ağlayacak,
Ne bir melek var karanlığını aydınlatacak,
ve ne de bir- kervan; içindeki durumdan kurtaracak…

Sen Yusuf olmaya bak her şeye ve herkese rağmen.

Derdine ağlayacak bir Yakup olmasa da Yusuf’u Mısır’a sultan eden bir Rabbin olacak...

Yusuf Suçların en Güzelidir, Züleyha Tövbelerin




“Züleyha, Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca Yusuf diye başladı, Yusuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın nâmesinde ser-nâmeden öte kelam yok. Ve Züleyha’nın lügatında Yusuf’tan öte sözcük yok.” [1]

Züleyha!

Aynalara akseden, sanki duru bir pınar.

Bir bakan bir daha bakar.

Zengin, güçlü ve nümayişkâr…

Züleyha!

Potifar’ın gözdesiyken, gözleri derin bir kuyuya meftun olup gözden düşen,

zaif köle diye takdim edilene zaafını izhar eden,

aşkı aşikâr…

Züleyha!

Gömleği arkadan yırtan,

Yusuf’u zindana atan

Hakkı olmayana uzanan

Müfteri, mütecaviz, hevâkâr…

Züleyha!

Kınayanlara : “ Benim yerimde olsaydınız siz de kınananlardan olurdunuz” diyerek Yusuf’un güzelliğini aşkına şahit getiren,

Yaratıcı’nın cemalinin tecellisi olan o güzellik karşısında ellerini doğrayan kadınların dillerini bağlayan,

sadece yüreğini ve aşkını konuşturan

Cüretkâr…

Züleyha!

Gülüşü sadakayken, Yusuf’un bir gülümsemesine dilenen,

Leyla’nın, Şirin’in, Aslı’nın ve daha nicesinin maşuk olmak varken nasibinde;

yâr gülşeninde güzeller gonca gül iken,

aşka düşen, dile düşen, derde düşen; Mecnun olan, Kerem olan, Ferhat olan bir kadın…

Yüreği diken diken…

Mahzun, mahcup, siyahkâr…

Züleyha!

Her geleni: “Belki Yusuf’tan haber verir” diye dinleyen

Beytü’l-ahzanında “Yusuf!..” diye inleyen

Destan iken güzelliği bir vakitler Mısır’da;

saçlarına a(ş)k düşen, gözgülerine küsen,

Gözü yaşlı, yüzü yaşlı nâlişkâr…

Züleyha!

Önce tutkuyla, sonrasında aşkla ve aşkın da ötesine geçerek hayat-kader-irade dairesinde, varlıktan öte varlığı fark eden,

bu fark edişle belâyı aşka ‘Eyvallah’ diyen

bir tevbekâr…

alıntı

”Sevdim seni seni sevdiysem bir eşikten geçtiğimdendir. Bir kentin içine düştüğümden ve bir kenti içime düşürdüğümden. Ben ki tüm savaşlarımda hem kumandan hem neferdim. Bu yüzden seni sevdim.

Ve biliyor musun seni sevdiysem bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara cesetlerin biçildiği o mecliste senin yanında yer almış olduğumu hatıramda taşıyor olduğumdandır bu. Bunca kolay terkediyorsam varlığımı senin varlığına o şimşek parıltısı anın anısını gözbebeklerimde saklıyor oluşumdandır.

Bu kadar tanıdık buluyorsam kalbimi kalbine o ezeli uğultuyu hala kulaklarımda taşıdığımdandır.”

‘’Zaman bir masal gibi geçti. Bir masal bir zamanı kendine seçti.

Yusuf Kuyulara Mahkum Kuyular Yusuf`a Zindan

Ve bir kor düştü yüreklere acısı Yusuf olan

Ve bir feryat yükseldi göğe özünde Yakup susan

Ve bir yaş süzüldü gözden Yusuf Yusuf damlayan

Ve bir ses duyuldu yağmuru satan bulutların ardından

YUSUF KUYULARA MAHKÛM!

YUSUF KUYULARA MAHKÛM!

Yusuf ki kuyuların eşsiz sultanı…

Yusuf ki Züleyha`nın çaresiz kurbanı…

Yusuf ki Yakup’un kurumaz çağlayanı…

Yusuf ki güzelliğin hiç yazılamamış destanı

Yusuf…

Yusuf niyazda kuyu Yusuf`u seyranda

Yusuf ağlamakta kuyu rabbine niyazda

Günler Yusuf`u karartmakta kuyu Yusuf`a yanmakta

Yusuf suya susamakta kuyu Yusuf’a ağlamakta

Ey Yusuf!

Yazılmak üzere sana bir destan daha;

O kuyunun mahkûmu annesiz çocuk;

Yazılmak üzere bir günah daha;

O günahkârların en güzeli olan Züleyhalar adına.


Yusuf bilmiyordu kuyunun karanlık zindanını

Bilmiyordu Züleyhalar’ın çaresiz bırakan yanlarını

Mısır’a sultan olmanın çetin Züleyha savaşını bilmiyordu

Yenilmişti Yusuf

Gömlekler yalan söylemişti Yusuf’a

Arkadan yırtılmak bir suç sayılmıştı

Zindanlar zindanlar çağırdı birden Yusuf’u

Yusuf koşarak vardı zindana

Zindan biliyordu taşlar biliyordu Yusuf’un günahsızlığını

Herkes biliyor her şey biliyordu da Yusuf’u

Bir Züleyha bilmek istemiyordu

Günahın kendisinde olduğunu

Ey nefsinin mağduru sevdasının mağruru züleyha

İşte zindan işte duvar işte cellât şahit Yusuf suçsuz

Söyleyin ey taşlar dile gel ey duvar söyle Yusuf günahsız diye

Ne olur söyleyin kılıçları pas tutmuş cellâtlar

Allah aşkına söyleyin Yusuf suçsuz Yusuf günahsız

Neden kimse konuşmuyor

Neden bütün sesler sessizliğe terkedilmiş

Ne olur bir ses verin bir ses…

Zaman Yusuf’un yargıçlığını üstlenmiş

Oysa zindanın karanlığı Taşların soğukluğu

İspatlamıştı Yusuf’un günahsız olduğunu

Yusuf suçsuzdu kuyu suçsuzdu zindan suçsuzdu

Ey kendini bilmez züleyha!

Ey günahın sevdalı kadını!

Ey Yusuf’un zulümlere kalkan ahı!

Yusuf kuyudan Yusuf zindandan çıktı

Şimdi senin gönlünün tahtına sultan

Şimdi

Senin aşkına yapılan bütün dualar

Senin aşkına bütün mahkûmluklar

Senin aşkına Seni var edenin adına

Yapılmış ve yapılacak olanlar…

Ey sevdanın günahkâr kadını

ZÜLEYHA ZÜLEYHA !!!

alıntı

Firuze_ Nickli Üyeden Alıntı

''Derdine ağlayacak bir Yakup olmasa da Yusuf’u Mısır’a sultan eden bir Rabbin olacak...''

ve herzaman sabır dilediğim
herzaman sığındığım olacak...