Günler yaşandı ve geçti...
Ellere inat arkadaştık yalnızca.
Kimse bilmemeliydi varlığını aşkımızın;
Oysa senin varlığın bile tereddütteydi...

Unutmamalıydık gece yaşananları...
Nefesin nefesimde uykuya dalamadan biz,
Gün aydınlanmamalıydı.
Ellerin ellerimden gittiğinde anlamalıydık;
'Sabah olmuş
Ölen aşkımızdan sonra
Yeni bir dostluk doğmuş'
Bu dostluğun ölümü yine,
Aşkı doğurmalıydı...

Her gece hiç sıkılmadan,
Her gece tekrarlanmalıydı bu.
Unutulanların yerini,
Hatırlanacaklar almalıydı.
Ve her susadığımda,
Sana kanmalıydım...
Ve her gece,
Her sustuğumda,
Sabaha bulanmasına rağmen gece,
Can bulmalıydı!
Yeniden...

Susarak konuşmalıydım,
Ki kimse duymamalıydı.
Gece içime atmalıydım kahkahalarımı,
Ki sabah gözlerimin içi gülüyor olmalıydı.
Herkes gibi sende fark etmeliydin bunu:
Şizofren aşkının günleri nasıl geçiyor,
Gözlerinden okumalıydın...

Senin yokluğun muhtemeldir,
Ve bir ihtimal ben varım,
Aşkımızsa kesinlikle mevcuttur.

İhtimaller muhtemeli yaşatmalıydı
Ve kesinlik bundan doğmalıydı,
Ki Aşk;
Başka türlü var olamazdı!

Damla Almalı

yüreğine sağlık kalbim harika bir paylaşım olmuş