tebrikler böyle bir site hazırlayanlara şahane bir eserler manzumesi sergisi olmuş yürekten kutluyor saygılar sunuyorum

garip grup

Bekliyorum akşam sabah,
Gelenim yok garip oldum.
Dostlar diye selam sakdım,
Alanım yok garip oldum.
(-.-)
Duyanım yok yırtılsamda,
Alanımyok gül salsamda,
Kalabalığa dalsamda,
Bilenim yok garip kaldım.
(-.-)
Aşıklıkta garıplik zor,
Kimsesizlik insana kor,
Neden insan görülür hor,
Gülenim yok garip kaldım.
(-.-)
Tabi sitem ederim Can.
Kaçkez selâm aldım Candan,
Hani düşmezdin yakamdan,
Salanım yok garip kaldım.
(-.-)
Grup kurmak neyine ki !
Gitsen otur köyüne ki !
Güvenecek dayın yok ki !
Bulanım yok garip kaldım.
(-.-)
Congeri gariplik ayıp,
Diyen dostlarımda kayıp
Gönlünden yabana koyup,
Olanım çoook garip kaldım.
(-.-)
ömer çetinkaya
Congeri şiir sevanlar grubu İDİ !
12.12.1011

Çarmıha gerildiği yaşta İsanın
avuçlarımdan tutan
iki çocukla çiviliyim yaşama
aşk bardağını çalkaladığın su olmak
kırılacak eşya taşıyan
bir kamyon gibi gidiyor Ağrıma

Kendi kendime konuştuğum sanılıyor
hep yanımdadır oysa
giderken bıraktığın yüz havlun
bozdun saklambaç oyunu ama
bana gizlendiğim yerden
çık demeyi unuttun.

Her gece yatmadan okuduğum
bir kitap olmanı isterdim.
kırardım ışıkları söndürmeden
yarım kalan sayfanın ucunu
ki sen buna tenim kırışıyor
yaşlanıyorum derdin.

Yokluğundan geri kalan çölde
attığım her adımda
gözlerimden dökülür
hörgücümde taşıdığım sular
sevgilinin gölgesinden uzak
çölde ağlayan deve ölür.

Hava kararırken usulca
bir zenci olup
kalıyorum salacak kıyısında
ve Kız Kulesi
Ku Klux Klan
gibi duruyor karşımda.

Sunay AKIN

Leylî bir şehrin kuytusunda

Nar ağacıyım

Dallarımda ateş ve giz

Ay ışığı giydiğim bahçede

Devşir beni sevgilim.




Bir yangının ilk alazı

Kokun, sarınca nefesimi

Gök dökülür göğsüme

Boynum, gelincik eğimi.




Dilin, anahtarı dilimin

Açıverince hücrelerimi bir bir

Aramızda başlayan raks

Esrîk bir med-cezir.




Ah kutsal. Arzunun çılgın eşiği

Bir ırmağın ummana karıştığı yerde

Kozasına sığmaz, dağılır kelebekler

Kıvrılır ten. dudakların

Ağzımın içinde kanayan bir gül!




Kızıl rüya, deli çığ

Dolu dizgin bir şıvgın

Ki aşk dediğin sonsuz bir küheylan.




Papirüs Dergisi - Eylül&Ekim 2011

Bazen susmak gerekiyormuş,
Bazen bomboş bakmak gerekiyormuş hayatın yalanlarına.
Anlamaya çalışmak saçmalık!
Anlamadan yaşamak gerekiyormuş.
Ama bazen unutmak gerekiyormuş, unutulma pahasına.
Zaman değilmiş gideni getiren, aslında zamanmış var olanı götüren.

Sunay Akın

BAŞKA TÜRLÜ BİR ŞEY

başka türlü bir şey benim istediğim
ne ağaca benzer, ne de buluta
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..

bir başka yolculuk dalından düşmek yere
yaşadığından uzun

bir tatlı yolculuk dalından inmek yere
ağacın yüksekliğince
dalın yüksekliğince rüzgarda
ve bir yeni ömür
vardığın çimen yeşilliğince

nerde gördüklerim
nerde o beklediğim
rengi başka
tadı başka..

Can Yücel.

İnci Dakikaları

Sen bana yeni yılsın her dakika
Her dakika bir yaşıma daha giriyorum

Sen benim üstüne titrediğim güzel ve yeni
Saatim kadar saadetimin gözbebeği zamansın
Ben bin parçaya bölündüm her parçasında
Her parçasındayım kırkayak sesli boğuk arkadaşlığın
Çalkantısız Üniversitenin yalnızlığın ve ağlamanın
Erkek ağlar mı diyeceksin
Hayberin kapısı ağlar mı erkek ağlar mı
Ben yel gibi erkekler ağlar diyorum
Bir dakika ağlar yılbaşı dakikasında
Daha gözlerimin gerçek yaşları belirmeden
Ağlamak diye bir şey yoktur diye bir şey
Yüzme bilmeyen bir uyurgezer yüzer ya
Çürük ve havada asılı tahtalar üstünde
Hafif kedi ayaklarıyla yürür gerçekten yürür ya
Sen benim ağlamamı erkeklığıme
Uyanan ölmeyen yenilenen
Azgın kışlar içinde keskin baharlar bulan
Seni bulan yeniden bulan tekrar tekrar bulan erkekliğime say

Bütün bir yıl bütün bir yaşama boyu
Gizli heybelere binbir gece eşyası doldurduğuma say

Ben otomobilleri böylesine yankısız sağır komam
Öyle bir isyan şiiri var ki ben onu yakalayacağım
Bu yunan şehrinin düzenini öper ve yalvarırım
Şehrin ölümünü yanlış anlama
Gözleri kör oldu doğrudur ama o kadar
Ve şehrin gözlerini geri verme dakikalarıdır bu yılgın çanlar

Senin odan günışığı en güzel müzik bana
Farklılıklar odası
Giden tren buharları içinde örümcek ağı
Sen güzel örümcek ağı yaşamakla yaşamamak
Doğduğumuz şüpheyle öldüğümüz şüphe arasına gerilmiş
Garip bulut farklı müzik güzel örümcek ağı

Ben bir yabancı buğunun kokusunu alıyorum
Bu kokuyu alıyorsam onulmaz kıskançlık yaramdandır
Benim garipliğime bakma benim kıskançlığıma bakma benim
İncilerin ilk gerçek ve yeni yorumunu bulur gibi oluyorum
Bu inciler denizlerin en karanlık noktalarında bile yoktur
Benim ak ve kara kayalar içinde bulduğum inciler
Bu inciler sen olmasan bende bile yoktur
Oldukları yerde bile

Sezai Karakoç

Sanma ki derdim güneşten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
Güneşle gelecek ölümden
Ben ki her nisan bir yaş daha genç,
Her bahar biraz daha aşığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...

Orhan Veli Kanık

Tut Ellerimden
Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden.

Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.

Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.

Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.

Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.

Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.


Abdurrahim KARAKOÇ

Başım köpük köpük bulut
İçim dışım deniz
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Budak budak, serhan serhan
İhtiyar bir ceviz
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında
Ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkında
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkındaBen bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril
Kopar ver, gözlerimin gülüm yaşını sil
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkındaYapraklarım ellerimdir tam yüz bin elim var
Yüz bin elle sarılırım sana, İstanbul’a
Yapraklarım gözlerimdir şaşarak bakarım
Yüz bin gözle seyrederim seni İstanbul
Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında

Cem KARACA