Forum - Edebiyat, Eğitim, Genel Kültür Forumu - vBulletin

Toplam 8 adet sonuctan sayfa basi 1 ile 8 arasi kadar sonuc gösteriliyor
dqw
  1. #1
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart Melih Cevdet Anday Şiirleri


    MELİH CEVDET ANDAY

    1915'te İstanbul’da doğdu. Ankara Gazi Lisesi'nden 1936'da mezun oldu. Oktay Rifat ve Orhan Veli okul arkadaşlarıydı. 1938'de sosyoloji öğrenimi için Belçika’ya gitti. İki yıl sonra II. Dünya Savaşı çıkınca zorunlu olarak yurda döndü. 1942’den başlayarak Ankara'da Milli Eğitim Bakanlığı Yayın Müdürlüğü’nde danışmanlık, Ankara Kitaplığı’nda memurluk, gazetecilik yaptı. Daha sonra İstanbul'a yerleşti. "Akşam", "Büyük Gazete", "Tanin" ve "Cumhuriyet" gazetelerinde fıkra yazarlığı, sanat sayfası yöneticiliği yaptı, denemeler yazdı. 1954’te başladığı İstanbul Belediye Konservatuvarı Tiyatro Bölümü fonetik-diksiyon öğretmenliğinden 1977'de emekli oldu. 1964-1969 arasında TRT Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu. 1979’da UNESCO Genel Merkezi Kültür Müşaviri olarak Paris’e gitti. "Ukde" adlı ilk şiiri 1936'da Varlık dergisinde çıktı. İlk şiirlerinde hececilerin biçim ve tema özelliklerini benimsedi. Gizemci denebilecek bir duyarlılıkla nesneleri sıralayan, çevresine çocuksu bir şaşkınlıkla bakan bu şiirlerin ayırıcı yanı, uyaklı yazılmalarına rağmen uyağa bağlı olmamaları. Orhan Veli ve Oktay Rifat'la ortak eserleri "Garip"teki (1941) şiirlerinde çocuksu şaşkınlığın bilince dönüştüğü, uyakların aşıldığı ve ölçünün kırıldığı görülür. Bu ilk dönem şiirlerinde yer yer Dadaizm'den etkiler hissedilir ama belirleyici değildir. Başlangıçta çocukluktan beri arkadaş olduğu Orhan Veli ve Oktay Rifat'la aynı şiir çizgisinde yürüdü. Ama Veli ve Rifat'tan "duygu" bakımından ayrıldı. Şiirlerinde duygu, düşünceyle gelişir, hatta düşünceyi hazırlar. Düşünce ögesi duygularını hep ayrıntıdan kotarır. "Telgrafhane" ve "Yan Yana" kitaplarındaki şiirlerle bu kez, toplum ve insan değerlerini savunan, kavgacı bir şiire yöneldiği dikkat çekti. Duyguya toplumu da eklediği bu dönem kitaplarından "Yan Yana" sakıncalı bulunup toplatıldı ama beraat etti. Lirizme karşı çıkmasına rağmen, toplumsal güçlüklerin içe akışı olarak gördüğü bu unsuru şiirlerinde kullanmaktan geri durmadı. 1960 sonrası şiirinde bu kez mitolojik unsurlar görülmeye başlandı. "Kolları Bağlı Odysseus" (1963) ile başlayan bu süreçte, Anadolu'daki eski Yunan kültürü ile yaşadığımız tarihsel ve güncel koşullar arasında bir metafor kurmayı istedi. 1975 sonrası eserlerinde yeni sorularla yeni arayışlara yönelmek isteyen bir şairin aynı zamanda bir filozofun ve halk ermişinin sesi duyulur. Mitologya serüvenine Doğu kültürleri unsurlarını da katmaya başlar. Şiirindeki bu gelişme denemeleri ve romanlarında da hissedilir.

    ESERLERİ

    ŞİİR:
    Garip (Orhan Veli ve Oktay Rifat’la birlikte, 1941)
    Rahatı Kaçan Ağaç (1946)
    Telgrafhane (1952)
    Yan Yana (1956)
    Kolları Bağlı Odysseus (1963)
    Göçebe Denizin Üstünde (1970)
    Teknenin Ölümü (1975)
    Sözcükler (eski kitaplardan derlenenler ve yeni şiirlerle, 1978)
    Ölümsüzlük Ardında Gılgamış (1981)
    Tanıdık Dünya (1984)
    Güneşte (1989)
    Yağmurun Altında (1995)

    ROMAN:
    Aylaklar 1965
    Gizli Emir 1970
    İsa’nın Güncesi 1974
    Raziye 1975
    Yağmurlu Sokak 1991
    Meryem Gibi 1991

    DENEME:
    Doğu-Batı (1961)
    Konuşarak (1964)
    Yeni Tanrılar (1974)
    Sosyalist Bir Dünya (1975)
    Dilimiz Üstüne Konuşmalar (1975)
    Maddecilik ve Ülkücülük (1977)
    Paris Yazıları (1982)

    TİYATRO:
    İçerdekiler 1965
    Mikado’nun Çöpleri 1967
    Dört Oyun 1972

    GEZİ:
    Sovyet Rusya, Azerbaycan, Özbekistan, Bulgaristan, Macaristan (1965)

    ÖDÜLLERİ:
    1967-68 İlhan İskender Armağanı Mikado’nun Çöpleri adlı oyunuyla
    1970 TRT Sanat Ödülleri Roman Armağanı Gizli Emir adlı romanıyla
    1973 TDK Çeviri Ödülü Tarjel Vesaas’dan çevirdiği Buz Sarayı romanıyla
    1976 Yeditepe Şiir Armağanı Teknenin Ölümü şiir kitabıyla
    1978 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü Sözcükler şiir kitabıyla
    1981 İş Bankası Büyük Ödülü Ölümsüzlük Ardında Gılgamış şiir kitabıyla
    Konu Heyhat tarafından (10.Ekim.2009 Saat 18:02 ) değiştirilmiştir.



    Bu da geçer, Ya Hû!

  2. #2
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart MELİH CEVDET ANDAY

    SENİ DÜŞÜNÜYORUM..


    Çocukluğunu düşünüyorum Emilia
    Deniz boyundaki ıssız yolu sabahleyin
    Hani saçların, atkın uçuşurdu rüzgarda
    Kokusunu duyuyorum bembeyaz gömleğinin
    Seni kucağıma alıyorum Emilia

    Ben büyüttüm seni, ben yetiştirdim
    Bugüne bu sevdaya
    Toprağım ekmeğim kitabım şiirim
    Sen ne varsa iyiden doğrudan yana




    İR İLKBAHAR ŞİİRİNE BAŞLANGIÇ


    Hava ne kadar güzel öğretmenim
    Yollar ağaçlar kuşlar ne kadar güzel
    Yeryüzü pırıl pırıl öğretmenim.
    Gizlisi saklısı kalmamış dünyanın
    Nesi var nesi yoksa dökmüş ortaya
    Bütün bitkiler, bütün hayvanlar, bütün taşlar


    Sürüngenler, konglomeralar, serhaslar
    Hepsi hepsi ortada öğretmenim.
    Ne olur bizde gidelim
    Burda kalsın iğneli karafatmalar
    Burda kalsın kitaplar
    Kollarından bacaklarından gerilmiş kurbağalar
    Burda kalsın hepsi
    Bomboş kalsın evler okullar
    Hapishaneler, hastahaneler...
    Gözümün nuru, başımın tacı, efendim



    TEK BAŞINA


    Ölürken çocuklarımı unuttum
    Küçük deniz kirpikleriyle sabah
    Denedim bütün sabahları.

    Sana sürgünümün şarabını bıraktım al
    Mumlarını güzelliğin ve hiçliğin
    Bir de kaygumun soluk ellerini.

    Denedim bütün ölümleri
    Ama görmedim büyülü ağaç
    Ezilmiş sevdaların giysileri.

    Sana ayrılığın yayını bıraktım al
    Bir de adını bilmediğim gökyüzünü
    Lamalar gibi koşar bozkırda.

    Oysa ölümsüzlük şuracıkta,kar
    Güneşi gibi doldurmuş odayı,basit,
    Anlamsız ve tek başına.

    Ayaklarım hayvan,üstüm başım bitki
    Denedim bütün vakitleri al
    Başka türlü geçmeyen bir vakitti.






    YAĞMUR


    Birden serçelerle indi yağmur
    Hangisi serçe
    Hangisi yağmur






    ZAMAN MI GEÇTİ YİNE


    Zaman mı geçti, yok ben mi esriktim,
    Zakkuma bağlardım güneşi,
    Gecenin ağır ununu elerdim,
    Ay beniisrail zeytini.

    Anlıksal birliğin simgeleriydi
    Gülkurusu, altın ve tirşe.
    Sirinksin yediveren sesi,
    Aselbent, buhur kokuları içinde.

    Ölmüşüm orda bir aralık,
    Unutuverdim konuştuğum dili,
    Ama ağacın kendisiydi,
    Kavramı değildi görünen artık.





    GELİNLİK KIZIN ÖLÜMÜ


    sela verilirken kalktık kahveden ,
    cumaydı,yılın en beklemiş günü,
    yemeni gibi üstünde tabutun,
    gölge veren ağaçsız bir gökyüzü.
    kızın babası yanımızda,boyu nuzun,
    zayıf,ağzında mırıltılar,
    on köylü,iki subay bir tezkereci er,
    sıralandık ahşap mescidin avlusunda,
    namaz kılmadı adam,ağlamıyordu da,
    alnı bir uzun sabrın kabaran gelgiti,
    sürgün duvarı bekleyişin,
    dünyaya çok yakın bir gece gibi,
    aldık cenazeyi sarsmadan,iğreti
    ve hafif,gözlerimiz yerde,
    kayıp bir tayın izini süreriz sanki,
    kapılarda başları çatkılı kadınlar,
    sallanıyorlardı sisli giysilerinde,
    yüklüğe saklanmış çevreler gibi soluk,
    bölünmüş gibi yılın en katı ekmeği,
    imece sofrasında hıçkırığın,
    kim bilir kaç ölümden kalma saçı gibi,
    susmuştu çekirgelerin kabuğu,
    toprak kumruları güneşin,
    ve köpeklerin yediği kemiksiz sabah,
    susmuştu göğün sarnıcı,boş,
    cemaat yürüyordu kablumbağa gibi,
    mezalığa doğru yüzyılda,
    sarı sabırların yanından,acelesiz,
    ayrık otu yolmaya gidiyor sanırsın,
    davul vurmaya,ay tutulmuş,
    tarladaki yarılmış toprağı görmeye,
    susuzluğun kirli rengini,ayıbını,
    dağa taşa vurmuş açlığı,
    dayanan dayanır,yağsız bulgular ve ahlat,
    gençleri alır ölüm ilk ağızda,
    sabah yıldızının uğrağı,
    böğürtlensiz mezarlığa vardığımızda,
    bir melek lale sümbül dikiyordu,
    lalelerden birini aldı adam,
    girdi kızının mezarına,
    sarıldı,öptü,bıraktı laleyi sonra,
    kefenin üstüne,uykusuz.
    yedi çocuğu gömülüymüş,söylediler,
    bizi aç bırakan bu toprak
    açlıktan ölenlerle beslenir dediler,
    dönüşün bir kişi omuzladı tabutu,
    toz toprak içinde vardık kahveye,
    yaşlı adam doğru çeşmeye gitti,
    elini yüzünü yıkadı konuşarak
    kendi kendine duasız,bir tanrı gibi.










    ÇOK GÜZEL ŞEY


    Yaşamak güzel şey doğrusu
    üstelik hava da güzelse

    hele gücün kuvvetin yerindeyse
    elin ekmek tutmuşsa birde

    hele tertemizse gönlün
    hele kar gibiyse alnın

    yani kendinden korkmuyorsan
    kimseden korkmuyorsan dünyada

    iyi günler bekliyorsan hele
    iyi günlere inanıyorsan

    üstelik hava da güzelse
    Yaşamak güzel şey,

    Çok güzel şey doğrusu!




    Bu da geçer, Ya Hû!

  3. #3
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart MELİH CEVDET ANDAY

    DÖNECEĞİM


    Dağıtır saçlarını ve yalvarıp uzaktan
    Mavi bir iklim gibi çağırır beni sesin,
    Tertemiz göklerinde dal dal erguvan açan
    Rüyalarıma ışık ve özlem serpmektesin.

    Bir mayıs sabahını yaşayacak böcekler
    Çılgın karanfillerle dolacak yeşil saksın,
    Ve sen bir fidan gibi yeşermiş olacaksın,
    Serin, çakıl yollarda kuşlar birikeceklere.






    ÖLMÜŞ BİR ARKADAŞTAN MEKTUP


    Eskisi gibi yaşıyorum
    Gezerek, düşünerek..
    Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene
    Pazarlıksız alış-veriş ediyorum.

    Geceleri evimdeyim, rahatım yerinde
    (Bir de sıkılınca pencereyi açabilsem)
    Ah... başımı kaşımak, çiçek koparmak
    El sıkmak istiyorum arada bir..






    ANI.


    Bir çift güvercin havalansa
    Yanık yanık koksa karanfil
    Değil bu anılacak şey değil
    Apansız geliyor aklıma

    Nerdeyse gün doğacaktı
    Herkes gibi kalkacaktınız
    Belki daha uykunuz da vardı
    Geceniz geliyor aklıma

    Sevdiğim çiçek adları gibi
    Sevdiğim sokak adları gibi
    Butun sevdiklerimin adları gibi
    Adiniz geliyor aklıma

    Rahat döşeklerin utanması bundan
    Öpüşürken o dalgınlık bundan
    Tel orgunun deliğinde buluşan
    Parmaklarınız geliyor aklıma

    Nice aşklar arkadaşlıklar gördüm
    Kahramanlıklar okudum tarihte
    Cağımıza yakışan vakur, sade
    Davranışınız geliyor aklıma

    Bir çift güvercin havalansa
    Yanık yanık koksa karanfil
    Değil, unutulur şey değil
    Çaresiz geliyor aklıma








    YALAN..


    Ben güzel günlerin şairiyim
    Saadetten alıyorum ilhamımı
    Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum
    Mahpuslara affı umumiden...
    Çocuklara müjdeler veriyorum
    Babası cephede kalan çocuklara...

    Fakat güç oluyor bu işler
    Güç oluyor yalan söylemek...







    RAHATI KAÇAN AĞAÇ


    Tanıdığım bir ağaç var
    Etlik bağlarına yakın
    Saadetin adını bile duymamış
    Tanrının işine bakın.
    Geceyi gündüzü biliyor
    Dört mevsimi, rüzgarı, karı
    Ay ışığına bayılıyor
    Ama kötülemiyor karanlığı.
    Ona bir kitap vereceğim
    Rahatını kaçırmak için
    Bir öğrenegörsün aşkı
    Ağacı o vakit seyredin








    HER GECE BÖYLE DEĞİLİM


    Benim de öyle akşamlarım vardır.
    Kapıdan girince anama sarıldığım,
    Çocuklara karamela ve çekirdek getirdiğim,
    Meyhaneye uğramadan çakır keyif,
    Düşmanım yok,
    Gündeliğim cebimde,
    Küfretmeden
    Öyle tasasız döndüğüm akşamlar..
    Benim de öyle akşamlarım vardır.

    Her gece böyle değilim.







    ÖLÜM..


    Maviyi anlarsın.
    Denizi anlarsın.
    Mavi denizi
    Zor anlarsın....






    YAŞADIM. ..


    Yaşadım
    Yıldızlar şahidimdir
    Erik ağaçları şahidimdir
    Yaşadım avuçlarımın gücü yettiği kadar
    Dağları meyvaları kadınları
    İncir dallarına yürüyen su
    Yonca tarlasından gelen nefes
    Yollar ve türküler şahidimdir







    SONA ERDİ HERŞEY


    Kazıdın bir taşa adını
    Taş ölünceye dek
    Kimse ölmeyecek
    Havada ayak izleri var
    Ölüm burada tükeniyor
    Kar da tükeniyor
    Sonsuzluğa gidiyor kuşlar
    Gizemliydi ay ve yeryüzü
    Sevideki korkunç bakışma






    SEVİNCİN YARISI


    Kuşlar yağmur yağdırır da
    Yağmur güneşi vururdu ya
    Ben sana gelirdim

    Sevincin yarısı ağzımda
    Zambağa birikir sabahlar
    Ovalar atlara binerdi

    Kulesine koşuşunca deniz
    Cebimde geceden yıldızlar
    Arılarla ballarla kanımda

    Yüreğim avuç olurdu da
    Sonra çeşme de olurdu ya
    Mutsuz dönüşler ayında

    Ben sana gelirdim



    Bu da geçer, Ya Hû!

  4. #4
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart MELİH CEVDET ANDAY

    BEN DOĞMADAN ÖNCE


    Denizlerden gel
    Durup bakmak için gel
    Dönüp gitmek için gel
    Güvercin göğsü gibi,
    Sevincim, ağarmış sevincim benim.

    Ha aşkın dikeni, ha ölümün dikeni
    Elimde bildik ağustos böceği
    Kızgın bir ekvator hayvanı gibi.

    Tarlalardan gel
    Bir koşup bir durarak
    Peşinde bir çift arı
    Toz içinde bir güneş,
    Sevincim, kocamış sevincim benim.

    Ve bütün savaşımlara katıldım
    Gözlerimdeki cesetlerdi ağırlığım
    Bakırla turunç ağacından bir karışım.

    Tahta bir köprüden gel
    Bize benzer akarsu bazen
    Küçük bir andır sonsuzluk
    Ben doğmadan önceki mevsim,
    Sevincim benim, kutsanmış sevincim.






    YENİ BAŞTAN


    Tam üç ay hasta yattım,
    kendimi bilmeden
    ve şehrin sokaklarını,
    tavlada dübeş kapısını unuttum.
    sevdiğim kızın yüzünü.
    şimdi ne güzel, yeni baştan
    yürümeye ve sevmeye başlamak!







    YILDIZ


    Evren esrisin diye gövdende
    Tuttum elinle bir dünya dokudum
    Savatlı ayı taktım bileğine

    Bak yaz kıyısından limon çiçeği
    Yüklü kızarık gece yükseliyor
    Köpeklerin uyuduğu bahçemize

    Minderlerimizi ansı, nerdeyse
    Doğar o anasonlu yıldız
    Kırılmış dağın balkonundan.

    Uzanalım, kavağın ve beynimin
    Kum saatlarını duyuyor musun
    Tenle karışıyor, sürgünlerinle.


    Kaktüs bana bir ağıt söyle.







    YANYANA. ..


    Bu gürül gürül otların yanıbaşında
    Ağacın gölgesine değdi değecek
    Tam şeftalinin kokusu başlarken
    Öpüşmeye kıl kadar bitişik
    Akarsuyun burnunun dibinde

    Bu zulüm, bu haksızlık, bu işkence..






    BİZDEN SONRA


    Haydi burda öl dediler bana
    Ölmek istemiyorum demedim
    Demedim ama
    Şimdi bilmek istiyorum
    Toprak gene bizim zamanımızdaki gibi mi sürülecek?
    Tezgah başında çalışırken
    Gene denizde,güneşte mi kalacak adamın aklı?
    Biz nasıl olsa öldük.
    Artık ne çiçek koklamak.
    Ne de ötekine berikine içerleyip
    Rakıya sarılmak var bizim için?
    Hiç hiçbir şey kalmadı.

    Bari bizden sonra ne olacağını bilsek...






    YENİ BİR DÜNYA


    Tam üç ay hasta yattım,
    kendimi bilmeden
    ve şehrin sokaklarını,
    tavlada dübeş kapısını unuttum.
    sevdiğim kızın yüzünü.
    şimdi ne güzel, yeni baştan
    yürümeye ve sevmeye başlamak!






    SES..


    Uyandım ki ses içinde kalmışım
    Yüzüm gözüm ağzım burnum ellerim
    Aralanan deniz kapısının sesi bu
    Silkelenen güneş tavuğunun sesi
    Diş rengindeki halatın gıcırdayan sesi
    Ağaç biçimindeki ses borusunun,
    Yarınki buğdayın, devinen kemiğin,
    Tarihsel bileğin, direncin sesi bu
    Oynaşan arabanın, kucaklaşan atların.
    Baktım güneşte soğumuş karanfil gibi mavi
    Bir yapı işçisinin kulağındaki kalem gibi güzel
    Yağmurda ıslanmış namlu gibi yeğin
    Serçe kanadı değmiş çamaşır ipi gibi esrik
    Okul bahçesinde dolaşan güvercinler gibi
    Kıyıda öpülen dudak, yağmurda öpülen dudak gibi
    Gölgelere sokulan yüksüz dakikalar gibi
    Kutsal oyuncaklar gibi.





    BU KIRLANGIÇLAR GİTMEMİŞLER MİYDİ?


    Giden gelen yok. Bir titreşimdir bu.
    Duragan fulyanın üstünde arı
    Bir diyapozon gibi titremekte. Kırlangıç
    Tarihsizdir. Belleğim sarsılıp duruyor denizde.
    Martı bir uçta kanat, bir uçta ses.
    Ya sabah, ya öğle. Gemici ve bulut,
    Güneş ve yağmur kıl payı bir dengede.
    Dolu bir boşluğu doldurup boşaltmak işimiz.
    Ölülerle, gecelerle, sümbüllerle.




    YATAĞIM.


    Ben ki her akşam yatağımda
    Onu düşünüyorum.
    Onu sevdiğim müddetçe
    Yatağımı da seveceğim....




    ŞAŞIRTICI KARŞILAŞMA


    "Çok eskiden yaşadım bu ânı ben"
    Dersiniz şaşkınlık içinde.
    İlk girdiğiniz bir ev, bir merdiven
    Birden güneş vuran pencere,

    Ve tam sırasında tren düdüğü...
    İşte böyle gelmişti siz dünyada
    Değilken bir gün öğle üstü
    Bu renklerle bu sesler bir araya.

    Yaşamak anımsamak mıdır yoksa?
    Sanmam, biz de bir sestik belki
    Birileri için yıllar önceki
    Şaşırtıcı karşılaşmada





    ZAMANLAR


    Hepsini gördüm ayrı ayrı,
    Kuşların zamanı tunç rengindedir.
    Tanrılardır taşın zamanı,
    Denizin zamanı ölür dirilir.

    Göğü tanıyamadım, yok ki,
    Sahipsiz zamanlarla doldurmuşlar,
    Ama ordan iner o eski
    Ölümsüz sevdaların zamanı kar

    Ve havlamayan dev köpekleriyle
    İnsanın zamanı... Olmayan
    Ama hayalet bir yasemin gibi kokan,
    Toprağımız eşelendikçe.





    ŞİNANAY


    Ada vapuru yandan çarklı
    Bayraklar donanmış cafcaflı
    Simitçi kahveci gazozcu
    Şınanay da şınanay

    Müslümanı yahudisi urumu
    İsporcusu ihtiyarı veremi
    Kiminin saçı uçar, kiminin eteği
    Şınanay da şınanay

    Estirir de Ada yeli estirir
    Seni sevindirir beni küstürür
    Lüküs kamarada kimler oturur
    Şınanay da şınanay




    SOKAĞA ÇIKIYORUM


    Sokağa bir diyalog gibi çıkıyorum
    Umrunda değilim gecenin. Gece
    Yarınki gecedir ve tanrıdır
    Tanrının umrunda değilim..
    Kimileyin seviyorum. (Sevmek kuşların
    Bir an boş bıraktıkları ağaçtır)
    Ve yalnızlığın kırmızı yapraklara
    Çalan büyüsünü duyuyorum: Ey cesaret
    Hep dolu tut bardağımı. Sevgi ve umut
    Birdir, yalnızlık ve cesaret bir.



    Bu da geçer, Ya Hû!

  5. #5
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart MELİH CEVDET ANDAY

    ÖLÜ.


    O şimdi yalnızdır.
    Anasız,babasız,
    Şapkasız,elbisesiz.
    Her şeyi arkada bıraktı.
    Ne konuşacak arkadaşı,
    Ne okuyacak kitabı var,
    Yalnız
    Yapayalnız.





    ISLIK ÇALMAK


    Balıklar için deniz lazım,
    Sevişmek için işsiz olmak
    Ve geceleri yatakta
    Duymamak için tabanların sızısını
    Zengin olmak lazım.
    Halbuki ıslık çalmak için
    Birşey lazım değil.





    KEDİLER


    Çocuklar uyanır geceleyin
    Bir şey ararlar karanlıkta

    Uyanır kadınlar geceleyin
    Yüzük takarlar karanlıkta

    Geceleyin kediler uyanır
    Bize bakarlar karanlıkta





    YAZ SONU ŞİİRLERİ


    Dün gece yağmur yağdı kente,
    Sonra sabah, güneşte ayıklanmış,
    Bir kahvede düşünüyorum,
    Sen geleceksin ya, dalgınlık
    Kopuverdi bir daldan, sallanarak
    Geçen bayrak açmış bir bulut,
    Sonra ikindi ve akşam, bakarsın,
    Uyurken bir daha o yağmur.

    2
    Fal çıktı. Köpükler içinde kaldı deniz,
    Tepeleme çiçek dolu bir sandal.
    Eylülün eskil çadırına giriyoruz,
    İşte, büyücü martının bozgun çağrısı,
    Uyurgezer yosunları delirten poyraz,
    Odalara sığınan ürkü yaprakları,
    İşte, çırpınan bir kavağın
    Yanlızlık sanrısı dolaşıyor bahçede.

    3
    Melez yapraklar, sararması yasaklanmış,
    Bitimsiz bir zamanın cansıkıntısında,
    Hatmi alı ışıklarla karıştırılan
    Huysuz kuşların dağıttığı rüzgar.
    Başka bir yüzyılın rengi bu,
    İlkel bir oymağın kurban sunağı,
    Bunamış bir papağan gibi dilsiz,
    Eski günler düşünde bir gökyüzü.

    4
    Karanlığın kuştüyleri doluştu
    Eşzaman balkona. Hüzün çekilmez.
    Tanıdığım bütün mumları yakın,
    Ölülerin bilinciyle arınmış.
    Ve geleceği onaramıyorum,
    O bizim sayvan çocukluğumuzdu,
    Yaşanır yalnız bu aylak güzlerde
    Gelecekten geçmişe doğru.

    5
    Yaz sonu durdurur sokakta,
    Tenha bir duvardan sarkıp, nereye böyle,
    Düşünsene, orda kimse yok, yalnız akşam,
    Telaşla düşer öne, hadi gitme,
    Bak işte boşalmış perde, yağmur bu,
    Rüzgar çıktı,düşünsene, fırtına, dolu,
    Lambalar yanacak nerdeyse, saat
    O saat değil, düşünsene.

    6
    Önce küçük rüzgarlar uyanırdı
    Dört perili kestanelikte,
    Güneşin ipeğini çözerdi bir tavus,
    Ama gerçekdışıydı sabah,
    Doğallığını yitirmiş bir ölüm gibi,
    Umarsız karşıla ikisini de.
    Ey perdenin önünde oynanan Dörtleme,
    Sen zaman değilsin, döne dur!

    7
    Küçük bir inanç yeter bana,
    Ve güze inanabilirdim,
    Ama biter mevsim,öteki başlar,
    Saf değil doğa, oyalandım
    Ama kanmadım, bana ne isli yağmurdan,
    Çinko sesinden, hem güvenemem ağaca,
    Düşünemem oluklardan akıp gideni,
    De ki, benim zamanım başka.

    8
    Günler kısaldı, mevsimlerde,
    Ve yıl, bir öğrencinin okul defterinde,
    Dört sayfa resim, öyle yarım yamalak ki,
    Doğa gibi, bir bakıyorsun kar yağıyor,
    Elimle bir anda dönüyorum ilkyaza,
    Bahçe yenilensin dursun kendini,
    Telepinu değilim, ölüp dirilemem,
    Okul defterinde bırakın beni.











    GÜNEŞTE


    Çünkü saatler dardır, her şeyi almaz
    Güneşte çözülür ve kayarlar bir yana.
    Mısırlar güçlükle büyürken yağmursuzluk
    Kaygılandırır dilsiz bahçıvanı.
    Sessiz kuşlar, bir keçi, ağır iğde ağaçları.
    Bir araba geçti incelmiş yoldan
    El salladı biri, belki tanıdık,
    Belki değil, süreksizliğin eşanlamı.
    Ve denizin yorgun çağındaydı çocuklar
    Çığlıkları titretir balkondaki sarmaşığı,
    Çünkü dardır saatler, sığmaz biraraya
    Dalgınlık, deniz ve sardunya.
    Rüzgâr alıp götürdü balıkçı teknelerini
    Uzaktaki kılıçlara, ki bilemeyiz
    Hangi derinlikte dölleyerek denizi
    Gidiyorlar öyle ağırbaşlı, doğuya.


    Ve ocaktan çorbanın kokusu geldi demin
    Burun deliğine kedinin ve köpeğin.
    Rafta kitaplar, mavi bir şişe ve gül
    Donmuş kalmışlar tek başlarına.
    Duvarda bir resim, resimde kalabalık
    Köy alanı, çocuklar, çember ve zaman.
    Breughel nasıl da toplamış bunca
    Ortaklığı ve uyumu biraraya,
    Çünkü saatler dardır, sığdırılmaz.
    Güneşte her şey çözülür gider bir yana.




    Bu da geçer, Ya Hû!

  6. #6
    gogeselam - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Şubat.2009
    Mesajlar
    19.255

    Standart MELİH CEVDET ANDAY

    DÜZENLİ DÜNYA


    Bayılırım şu düzenli dünyaya
    Kışı, yazı, baharı, güzü, gecesi gündüzü sırayla
    Ağaçların kökü içerde
    Dalların başı yukarda
    İnsanların aklı başında
    Beş parmak yerli yerinde
    Baş, işaret, orta, yüzük ve serçe
    Diyelimki kalksada serçe, orta parmağa doğru yürüse
    Ne haddine
    Yahut akasyanın biri başını toprağa daldırdığı gibi bir gezintiye çıksa
    Merhaba kestane merhaba çam
    Esselamunaleyküm ve aleykümselam
    Kimsin nesin nerelisin derken
    Laf açılırmı bizim akasyanın kökünden
    Bir uğultudur başlar rüzgarda
    Kökü dışarda, Kökü dışarda
    Bayılırım şu düzenli dünyaya
    Kışı, yazı, baharı.güzü.gecesi, gündüzü sırayla
    Ağaçların kökü içerde
    Dalların başı yukarda
    İnsanların aklı başında
    Altta ölüler
    Üstte diriler
    Gel keyfim gel








    HAZİNELER İÇİNDESİN


    Mehmet
    Hazineler içindesin
    Bu toprağın altında ne var ne yok
    Kömür bakır altın demir
    Hepsi senin, hepsi senindir
    Çıkar çıkarabildiğin kadar
    Ne çıkarırsan
    Hepsi benimdir.





    TAŞ


    Bir yanımca sen, bir yanımca
    Horatius’un sevdiği akasyalar,
    Taş bir kabartmadan alınma
    Ayrıntı gibiyiz, eski ustalar

    Yanyana koymuş başımızı,
    Bedenimizi göstermiş karşıdan.
    Balıklı bahçeler, ay kovanları....
    Çekiçle kazınmış yer-zaman.

    Ve kimi gün düşünürüm de
    Zamandan düşle arınmış bu taşı
    Götüremez kederin arabası.
    Avutur beni bu düşünce.





    NETİCE


    Niçin senelerce bütün kuşlara
    Mavi denize ve mavi göğe
    Hep şiir yazmak için baktım?
    Hâlâ hatırlıyorum o günü
    Uzun bir hastalıktan kalkmıştım
    Yalnız ilk bakışımda camdan
    Deniz denizdi, bir defaya mahsus...

    Yarım metreyi aşan bu kol
    Nasıl tutar gemi direklerini uzaktaki
    Ve güzelim çakılları derinliklerde...

    Kuş her isteyene türküsünü söyler
    Ağaç şairin gidemeyeceği yerde
    Gök onu sevenlere kaçmış...




    ELGRAFHANE


    Uyuyamayacaksın
    Memleketinin hali
    Seni seslerle uyandıracak
    Oturup yazacaksın
    Çünkü sen artık o eski sen değilsin
    Sen simdi issiz bir telgrafhane gibisin,
    Durmadan sesler alacak
    Sesler vereceksin
    Uyuyamayacaksın
    Düzelmeden memleketinin hali
    Düzelmeden dünyanın hali
    Gözüne uyku girmez ki
    Uyumayacaksın
    Bir sis cani gibi gecenin içinde
    Ta gün ışıyıncaya kadar
    Vakur metin sade
    Çalacaksın.




    SALYANGOZ


    İşçi geliyor ağaç budamaya,
    O ne tafra, o ne krallık,
    Bir omuzunda balta, ötekinde ıslık,
    Yer değiştiriyor kuşlar dallarda.

    Kente dönen çılgın mızıkacılar,
    Çiçek tozu içinde tunç bir davul,
    Borular arı gibi parlıyor güneşte.

    At da sallanıyor, sevinç de,
    Sokağa dökülen sesin demeti.

    Kadın çıkmış salyangoz toplamaya,
    Etekliğinde yılın beşinci mevsimi,
    Bakıyor gürültüsüyle memelerinin.

    Ve ağzında nar çiçeğiyle
    Çocuk gider tayı sevmeye.

    Yüreği tedirgin eden bilgelik.




    APARTMAN


    Dün iki katlıydı,
    Bugün üç katlı
    Derken
    Dört katlı, beş katlı, altı katlı
    Yükseliyor efendim yükseliyor,
    Memleket yükseliyor




    BOLLUK


    Yonca pazar günü toplanır, insan pazartesi
    Peygamber çiçeği bilmeden ölür
    Omaholar çiçek koparmaz gece
    Çünkü bolluğu ölüler getirir bize
    Suda boğulmuş martı ölümsüzdür
    Ve yaşlandım, buzlu camın havailiği gibi
    Savaşan yalnızlığın gökyüzü kış
    Sabah yumuşak karla yükseldikçe
    Artık ölüm tümden yeşermezmişcesine
    Belleğin eşiği yunmuş yıkanmış

    Deniz sen her zaman kusursuz düşündürdün
    Çok eskidenmiş gibi ölüyorum
    Tanımadığım otlarla içiçe
    Çünkü bolluğu ölüler getirir bize
    Ama bir şey daha var, biliyorum





    GÖRÜNÜ


    Şaşırdım, dümdüzdü görünü,
    Cansız bir kağıdın üstünde gibi,
    Ardı yok, ne pürtük, ne oylum,
    Ağaç değil mi bu, duvar, yağmur değil mi?
    Ters yüz ettim, başaşağı getirdim,
    Elimle dokundum sonra, bilmiyorum ki,
    Hem yaşıyordum, hem yaşamıyordum,
    Yeşil gibi, dikey gibi, ses gibi.




    LİRİSM


    Lirism her şeyden önce lirism
    Maddeden tarihten İsa’da önce
    Soldan önce, sağdan önce
    Aç karnına bolca lirism

    Lirism kaş göz
    Lirism sağduyu
    Kimi yerde istakoz
    Kimi yerde fasulyenin suyu

    Ne ilahi şeydir o lirism
    Kimine cepken cepken cepken
    Kimine kimine kimine yelek
    Ah ben lirismi pek severim

    Mesela şu çorbanın
    Tuzu biberi iyi
    Yağı ala çok ala
    Peki hani lirismi

    Lirism Sulukule
    Lirism Büyükada
    Lirism sudan ucuz
    Lirism aslan ağzında



    Bu da geçer, Ya Hû!

  7. #7
    Dost Üye Shiva - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Kasım.2008
    Mesajlar
    221

    Cevap: Melih Cevdet Anday Şiirleri

    Atatürk'ün bir sözü vardi,

    Yediveren bir gül gibi açardi.

    Atatürk'ün bir ati vardi,

    Etilerden beri yasardi.

    Atatürk'ün bir resmi vardi,

    Bugday tarlasi gibi agarirdi.

    Atatürk'ün bir saati vardi,

    Durmadi...


    Melih Cevdet ANDAY

  8. #8
    Dost Üye Shiva - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Kasım.2008
    Mesajlar
    221

    Cevap: Melih Cevdet Anday Şiirleri

    FELSEFE


    Köle sahipleri ekmek kaygisi çekmedikleri için felsefe yapiyorlardi,
    Çünkü
    Ekmeklerini köleler veriyordu onlara;
    Köleler ekmek kaygisi çekmedikleri için
    Felsefe yapmiyorlardi,
    Çünkü
    Ekmeklerini köle sahipleri veriyordu onlara.
    Ve yikildi gitti Likya.

    *****

    Köleler felsefe kaygisi çekmedikleri için ekmek yapiyorlardi,
    Çünkü
    Felsefelerini köle sahipleri veriyordu onlara;
    Felsefe sahipleri köle kaygisi çekmedikleri için ekmek yapmiyorlardi,
    Çünkü
    Kölelerini
    Felsefe veriyordu onlara.
    Ve yikildi gitti Likya.

    *****

    Felsefenin ekmegi yoktu,
    Ekmegin felsefesi.
    Ve sahipsiz felsefenin ekmegini,
    Sahipsiz ekmegin felsefesi yedi.
    Ekmegin sahipsiz felsefesini
    Felsefenin sahipsiz ekmegi.
    Ve yikildi gitti Likya.
    Hala yesil bir defne ormani altinda...


    Melih Cevdet ANDAY

Benzer Konular

  1. Cevdet Kudret Solok yaşamı, şiirleri
    Konu Sahibi gogeselam Forum C
    Cevap: 4
    Son Mesaj : 27.Aralık.2010, 10:41
  2. Düşünce Değiştirmek/ Melih Cevdet Anday
    Konu Sahibi gogeselam Forum Edebiyat
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 27.Temmuz.2010, 11:56
  3. Melih Ünen – Arıza
    Konu Sahibi EKoL Forum Müzik Videoları
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 12.Aralık.2009, 15:39
  4. Alışamadım > Melih cevdet anday
    Konu Sahibi Farazi Forum Şiir Köşesi
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 12.Şubat.2009, 03:33
  5. ABDULLAH CEVDET
    Konu Sahibi SiNaN32 Forum Biyografi
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 26.Aralık.2008, 16:03

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  
Digiturk Yetkili Bayii | Digiturk | Digiturk Servisi | Digitürk Üye Ol | Digiturk Kampanya | Digiturk Başvuru | Digiturk Abone Merkezi | Dijitürk | Digiturk Üyelik | Digiturk Sinema |Digitürk Giriş Paketi | Su Arıtma Sistemleri