1957 yılın da Kayseri doğumlu Mustafa Cilasun
İşletme fakültesini 2ci sınıfta,
okul heyecanı kaybolduğu için bırakmak zorunda kalır. Daha sonra ticarete başlayarak
On yıl kadar ticaretle iştigalini sürdürür.


Ulusal bir gazetenin bölge temsilciliğini yaparak yorum yapmak fiiline başlamıştır.
Aldığı olumlu bir davet ile kamuda görev yapmaya başlayan Sayın Cilasun
yönetici sıfatıyla çalışmalarını sürdürmektedir.


Yaptığı görevler itibariyle Otobüs İşletme Müdürlüğü, İtfaiye Müdürlüğü,
Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü, Sivil Savunma Müdürlüğü görevlerini yaptıktan sonra
hâlihazırda İdari İşler Müdürlüğü görevini sürdürmektedir.


İzedebiyat, antoloji, edebi defter, Sanat âlemi, Edebi meclis, Şiir ve şair dünyası,
Türkiye şairler birliği, Hikâyeler net, Aşk medresesi, İslamiyet gen, Bilginin efendisi,
Muttaki, Net forumlar, Es selam, Kalb-i mecruh, Umut yolcusu, Şiir ve şair dünyası,
şiirreal, Yazıhane, Felsefe, Anlamak, Cemaat ve benzeri olan, edebiyat-şiir ağırlıklı sitelerde yazmaya devam etmektedir…



Sırası ile bugüne kadar;
1 anı roman(Nakşeden izler),hikâye, makale, deneme ve
1550 şiir çalışması bahsi geçen sitelerde okuyucuların ilgisine sunulmuştur.



Diyor ki Sayın Cilasun;


”Yazmaktan maksadım şimdiye kadar gönül hücremde hapsolan duygularımın,
dostlarla paylaşım esasına dayanmaktadır.”



Mutlu bir evliliği olan Sayın Cilasunun dört erkek ve iki kız çocuğu bulunmaktadır.



Üç çocuğunun mürüvvetini gören Mustafa Cilasun’un halen Kayseri de ikamet etmektedir.

B i l i r m i s i n! Bilir misin neler vardır bakışlarında!
Gözlerin bir başka konuşur bilir misin?

Sana seni anlatırım,
Sana; kendimi anlatırım.

Sana söylemediğimi anlatır bakışlarım…

Bir şarkı mırıldanırım dudaklarımda
İstersen haykırırım sana duygularımı

Yalnızca bizim dünyamızı istiyorum!

Ama uzak çok uzak!
Birde sen tutman ellerimden
Düşerim boşluğa…

Sen ve diğerleri birliktesiniz!
Hep ellerinden tutarsın onların,
Sözlerin hep onlardan yanadır.

Bakamam sana…

Bakarım; haykırır bakışlarım
Gelmeyin üstüme
Bütün bakışlarım okunacaktır.

Okunması anlaşılması lazımdır.
Gözlerim bambaşka konuşur sana
Sana seni
Sana; kendimi

Sana söyleyemediğimi anlatır bakışlarım…


Mustafa CİLASUN

Ona nail olsaydım!
Hayır
Sen
Yinede
Düşünmek
İçin

Neden
Kendine
Kattığını
Anlamak derdin

Şiirlerinin
Esrarını
Yaşatmak
Peki niçin

Bir
Uğraş
Vermedin mi

Halinde seyreden
Sinem
İçin

Oysaki
Günlerce
Düşündüm

Niye
Sen olduğunu
Hala
Çözemedim

Sen
Birken
Melalinde
Esenlikken
Dert nedir
Bilmezken

Niye
Beni de
Aniden çektin

Belki
Fark etmedin
Yalnızca
Celbettin

Mana
İçinde
Sen

Onu re ettin
Mücehhez
Kıldın

Hâlbuki
Seni
Nereden
Tanırdım

Ne
Anlardım

Sadece
Merak içinde
Salınan
Bircandım

Sen
Yazılarınla
Manalaştın

Cezbi
Yaşattın

Bana
Deruni
Bir anlam
Kattın

Sadece
Bir
Yazandın

Bir bak
Şimdi
Ne yaptın

Yalnızlığın
İçinde

Sen
Kaybolunca
Bir kahır
Yaşattın

Gülü
Herkes sever

Onu muhakkak ki
Koklamak ister

Yaprakları
Arasında
Salınan
Tikeni
Önceler

Hicran içinde
Bir hazzı
Diler

Onun
Zarifliği
Karşısında

Tefekkür eder
Ar’ı niyaz eder
Ve çekilir gider

Edebin
Bedbinliğinde

Yazının
Her halinde

Düşünmenin
Enginliğinde
Anlamayı diler

Tesirin
Kimden olduğunu
İdrak eder

Nedametten
Vazgeçer

Bir ders
Olduğunu
Hıfzeder

Bu manada
Haline şükreder

O sessizce
Deme çekilir
Halinde ki seyre
İmtinalık
İçinde girer



Mustafa CİLASUN

Düşünürken dalmak meyli!
Dalmıştım parmaklarımla
Kavradığım çöp parçasını salarken
Toprağın hallerinde öyle taranırken
Sen yine durmadın geldin aklıma

İşte o vakit kanat çırpan bir kuş
Ürkekliğin hevesinde konmayı dilerken
Melalin esenliğinde nefeslenirken
Çaresizliğin izleri peşini bırakmıyordu

Her taraftan kalıplaşmış tortular
Düşünmekten uzak donmuşlar
Ufki enginlikten maada kesinlikler
Kuşatırken ahenksiz teraneler

Öyle değil böyle olacaktır diyenler
Hissiyat melekesinden feragat edenler
Ne derlerin hezeyanıyla nefeslenenler
Dur durak bilmeden gayret ediyorlardı

Sarmış her yanı vehimlerin karanlığı
Tutsaklık yalnızca dört duvar arası mı
Hazımsızlık insanlığın ne garip mayası
Mesnetsiz bir hırs gönüllerin yüz karası

Bilincin kaybolması mana buharlaşması
Her şeyi karıştırarak felahında aranması
Ne garip muammaların böyle yaşanması
Gelsen aklıma ne olaca soluksuz kalınca...


Mustafa CİLASUN

Dil karda gönül yarda serzenişler! Hayatı yırtarak ellerin açılması
Bir haykırış için melalin akması
Çare için heveslerden geçilmesi
Murat için sinenin afişe edilmesi

Bir kelam edebilmek için gayret
Asliyet için bilinmez neler gerek
Akacak olan gözyaşlarını silmek
Damlada ki hikmeti idrak etmek

Toprak halin derinliğinde okumak
Vatan için yek parelikte solumak
Onunla boyanmak maziye akmak
Tefekkür meşkiyle idrake ulaşmak

Canım feda şüheda için hasbünala
Mana içindeki mana kan ki hep ola
Analar bunu anlaya babalarda coşa
Konuştukça anlam içinde manalaşa

O ki sinelerin hevesi melalin eşsizliği
Hangi zalimdi sema seyrinde inlemeli
Nesiller bilinmeli kahpelik nakşetmeli
Beşeriyet idrak içinde hep düşünmeli

Asırlar geçiyor kefenler öyle biçiliyor
Şehitlerimiz baş üstünde taç ediliyor
Desiseler içinde daim planlar çiziliyor
Kuvvetin banisine öteleniyor gidiyor

El hak içinde hadiselerle başa çıkmak
Düşünmek için bilinçlenmeye bakmak
Okumak donanmak müfredatı geçmek
İlke edinmek korkmamak içinde bilmek

Biz böyleyiz! Böyleyiz

İnsanız işte
Acılarımızla
Sevinçlerimizle
Buradayız

Bir baharız
Bazen
Hazanız

Belki de
Sadece
Nazı ararız

Sinemizde
Filizlenen
Değerleriz

Sevgiyiz
Hasretiz
Özleyeniz

Kadri
Bilen
Vefaya
Kilitleneniz

Seveniz
Sevileniz
Biz böyleyiz

Karamsarız
Zandayız
Ayazdayız

Karardayız
Kandayız
Farkındayız

Kıskancız
Gamsızız
Bazen
Hadsiziz

Bileniz
Bilmeyeniz
Ukala
Haldeyiz

Nefs
Terbiyesi
Deriz

Eneyi
Önceleriz

Özelimizi
Fütursuzca
Aşikâr
Edenleriz

Hakikat
Karşısında
Nemelazım
Deriz

Merak mı
Sınır
Tanımayız
Koyuveririz

İnanır
İnanmayız
Ama hep
Menfaatteyiz

Kanarız
Kandırırız
Suçu
Kabul etmeyiz

Dünya
Yalan deriz
Lakin

Her doğruyu
Dünyada
Öğreniriz

Kendimizi
Kandırırız
Cennet
Cehennem
Deriz

Merak etmeyiz
Onun için
Haşyeti
Öncelemeyiz

Hazindir fakat
Kılman
Ve hurileri
Anarız

Adabı
Muaşeret
Deriz
Dilleniriz

Lakin
Ne olduğunu
Bilmeyiz

O değeri
Öğrenmek için
Gayrete
Girmeyiz

Edebi
Edebiyatı

Sohbet
Bahanesiyle
Önceleriz

Öyle biliriz

Böyleyiz

Akıbeti
Hesaplamayan
Biçareleriz

Böyle olunca
Aşkı nasıl
Önceleriz

Hangi halde
Zikrederiz

Sevgi dili
Fedakârlığın
Kanaatin
Gayretin

Hak
Rızası için
Seferber
Edildiği

Müddetçe
Elde edilen

Böylece
Kemale
Erdiren

En ulvi
Değer
Olduğunu
Bilmeliyiz


Mustafa CİLASUN

Kime ne diyebilirim! Bir zamanlar gelmiştim işte
Çaresiz o nefeslerin izlerinde
Şefkate muhtaç bir badirede
Kimliğin şekillenme sürecinde

Bir gün gitmek içindi her halde
Bilinmeyen şu hissiyat ikliminde
Merak içinde alınan her nefeste
Bir gün karşılaşılacak o haşyetle

Kim ne söylerse kişiliğin sayesinde
Öğrenilen bilginin muhakemesinde
Hiç merak edilmeyince öyle gidince
Beklenen akıbette mizan hasretiyle

Bir sabi iken şefkatle nefeslenirken
Bilinçsiz bir eda ile o nazarı dilerken
Her bir şeyde ezelin izlerini sürerken
Ne bilir o bir çocuk denirken giderken

Neye muhtaç değildim ki beklerdim
Beni bahşedeni derinliğimde bilirdim
Bir çaresizlik sanılan himmeti dilerdim
Ben kendimleydim rahmeti öncelerdim

Oysaki kadri bilen ten içinde bedendim
Ahirim için koşulların nasibi içindeydim
Gözyaşları içinde debelenen gelecektim
Sessizlik çığlığında içselliğimde beklerdim

Kim kimliğim masumiyetim bir nefisliyim
Kime ne söylerim ben kendimle dertliyim
Muhakkak ki sabrı dilerim sevgi beklerim
Rahmet için nefeslenir böyle meşk ederim

Mustafa CİLASUN

Bir gönül naçar içinde ömür! Çalma ne olur

Bir daha

Gönül kapımı yar

Ben

Çaresiz kalsam

Yapayalnız olsam da

Sen

Hiç aldırma

Gözünü

Uyku tutmasa da

Gecenin serinliğinde

Şu yıldızların eşliğinde

Sana

Çok dil döktüm

Halimi perişan ettin

Kederlerle erittin

Dağlarda yeşertin

Sen

Adeta bir settin

Sevdaya kapalı olan

Haşmeti salan

Korkuyu yaşatan

Hazin bir benttin

Sen

Nasıl illettin

Nağmelerde dolaşan

Eşiz bir nefestin

Sen

Çok hoş bir esintiydin

Sen

Güya bir maslahat

Gözetmekte direndin

Azimeti seçtin gittin

Ruhsata

Hiçbir geçit vermedin

Sen hanif miydin

Yoksa

Bir yaren miydin

Sen kimin nesiydin

Bilinmezlerde gezen

Yoksa sen

Bir derviş miydin

Sen ah

Sen var ya sen

Beni

Hasrete serdin

Sanki bir çileydin

Sabrı anlamlaştıran

Güzel bir neferdin

Sırlarıyla kaim olan

bir serhaddın

****nettin feyziydin

Sen bir ezgiydin

Ağıttın gazeldin

Sen

Müstesna bir aşktın

Dilim varsa da

Gönlüm el vermiyor işte

Bir sitem etsem

Kaldırımda

Sabahlara kadar

Gözyaşlarım

Durmaksızın aksa da

Sen

Rıhtımla yapayalnız kalsan da

Ben Martılara

Yem olsam da

Güneşte kavrulsam da

Sen

Yeter ki

Hiç bizar olma

Kal kendi tercihinle

Hasret çektiğin güzellikte

Nağmelerin

Hissiyat derinliğinin

Melalin izlerinin

Sessiz şiirlerin

Hüzün içinde meşkin

Umut için gayretin

Sen adeta

Cihanı arzda

Nakşeden bir güzelliktin

Mustafa CİLASUN

Bir sevdalı gözlerden dökülürken! Umudun
Semadan yağmur damlaları misali
Kokuları yağdırırken
Sevda tüter hüzünler diner
Her damlanın
Sesinde ki nağmeler bir şarkıdır
Hayalin inkişafında
Notaların ritmini hatırlatır


Yol
Dayanmaz bir seyridir
Sevdalanan gözlerin
Aranırken
Kanat çırpan kuşların
Aşiyan bakışların
Dinmeyen cıvıltıların
Hicranın engin pınarlarının
Akustik
Senfonisini yaşatırlar
Şakıyan melalleriyle


Karanlıklarda
Yaşadığım gecelerin
Sessizliğinde
Bir bade
İçmesem de saatlerce
Karaladığım yazı
Nihayetin habercisiydi,
Dilemesem de bir ayrılığı
Bir çırpıda
Aniden bitirmişti
Bir yudumluk çay gibi


Unutulmuşluğun acısını
Silinmezlere gönderdim
Her bir katresinde acıyı
Terennüm ettim eridim
Okumaydı gözlerim
Senden zuhur eden mısraları
Filizlenip
Aşka kapı aralamasaydı
Odur nedametim


Kurak çöllerinde
Kalbimin
Yeşeren filiziydin bir anda
Pişmanlılığın
Her merhalesini yaşatan
Dinmeyen halin


Bir vadinin sakinlerini
Her an celp ediyordu
Esrarlı tahayyülün
Bir davadır ahengin
Sen ona sevdalısın
Aşktır hakikatin


Pişmanlığın
Zirvesini yaşatırken
Halinden süzülenler
Sukunetin
İnce çizgilerinde
Sana sabrı önceletiyordu
Ama bu kadar
Amcasız olamazdın
Çırpınan kalbinle
Aldığın nefeste
Uyamadığın gecelerde
Yazdığın bir şiirle


Mustafa CİLASUN

Gözlerin boşalırken! Bir bir geçiyor bak günler
Ey gözleri yaşlı olan dilber
Senden zuhur eden haller
Bir naifliktir pak güzellikler

Sevgiyi nakşeden asude dilin
Halinin içinde raks eden elin
Karakalem yazdığın şiirlerin
Tuval içinde gizlenen gizemin

Nü gün ve ne güneşteyim ayaz
Sensiz elerimde kaldı her niyaz
Ah yaşlı gözlüm gecende biraz
Sanki durma artık bir name yaz

Bak bir kez ne olur şu pervazlar ki
Uzaklığından nedamet kusuyorlardı
Sessiz ve yumuşak olan akan sular
Buz oldu mızraklaştı geçit vermiyor

Sen bir kez melalinle bile olda dahi
Bir tebessüm bahşetmen ısıtacaktı
Hal içinde bana ne âlemler yaşatarak
Seni anlatacak senden şiirler sunacaktı

Kalan şu ömrümün hazanında yeşeren
Filizlenerek bir şevki ihsan bahşedensin
Kalan hücrelerimde haz yumağım oldun
Melalimi seninle doldurdum onu kokladım

Kuşatan esrarın nefesleriyle! Bir kasvet var
Derinliğimin sessizliğinde
Şevki baharımın umutsuzluğunun hazanında

Yüreğim daralıyor
Gözlerim mecalsiz bakıyor
Zihnim bir abluka altında hürriyeti bekliyor

Ne su ve nede aş
Oysaki midem bomboş
Başım ağrı içinde, sancıların derdinde nahoş

Kalbim şevksiz
Ruhum acizliğinde fersiz
İzanım dirliksiz, dilim muhabbetsiz ve hissiz

Zaman yoruyor
An kendi derdinde akıyor
Can bizarlık içinde şefkatsiz hederliği içinde

Temaşa edenler
Nedense merak içinde sual ederler
Devasız derdin halimi kuşattığından habersizler

Gözler nöbette
Kalb vaaz edilen süreyi beklemekte
Ruhum bezginliğin sahifelerinde şevksiz nefesle

Ömrüm halinde
Ruhum lekelerin hengâmesinde
Nefsim ürpertileri hissetmeden hüküm vermekte

Aşk nura amade
Sevda hakkın yolunda asude
Ülfet kendi sahnesinde, hak eden canı gözlemekte

Ölüm uykuyla
Hakikat kitabı celil sayfalarında
Gül dikeniyle anlaşılmayınca haysiyetim çok fukara

Anlaşılmadan yaşamaksa
Hezeyanlarım halin kayıtlarıysa
Vuslat umutların damlasında, yamaçlar dik olsa da



Mustafa CİLASUN