GURBETTE AKŞAM

Yine güneş batıyor, kalbimden batan gibi...
Karartıyor ufkumu saran korkunç bir gece.
Bu gurbet çıkmazının yolu üstünde şimdi,
Duyuyorum bir yelin estiğini delice...
Bir yakınlık sezmedim, bana yabancı her ses...
Ürpertiyor ruhumu homurdayan bir nefes...
Kalbim atar derlerse, sanma, ölüdür bence...

Bomboş yollar, kimse yok; varsa bir baykuş sesi,
Örseliyor gönlümü avaz avaz öterek...
İçli içli sızlayan çamlıkların bestesi,
Garipseyen gönlüme siniyor titreyerek.
Görünmez uzaklarda tüten ince bir duman,
İçine katıldığım kapkaranlık bir umman,
Ortasında bu akşam yalnızım, yalnız ve tek...