Helalin Tadı Başkadır
Talebelerden biri, Mevlana'ya bir sepet incir getirmişti.
Mevlana inciri aldı ve, "Hayli güzel incir, fakat kemiği var" buyurdu ve yere bıraktı.
Talebe: "incirin nasıl kemiği olur efendim?" diye hayret etti ve yavaşça incirleri alıp gitti.
Bir zaman sonra tekrar bir sepet incirle dönüp geldi ve sepeti Mevlana'nın önüne koydu.
Mevlana bir tane alıp yedi ve,
"Bu incirin kemiği hiç yoktur" dedi ve incirleri arada bulunanlara dağıtmasını istedi.
Herkes bu duruma şaşakaldı. Sorulara şöyle cevap verdi:
"Bir dostum vardı. Onun bahçesine uğradım. Bahçivanı bağda bulamadım.
izni olmadan bir sepet toplayıp Mevlena'ya getirtim.
Fakat niyetim bahçivanı gördüğümde topladığım incirlerin bedelini ödemekti.
Mevlana, bunu anladı ve yemedi. işte incirin kemiği buydu.
"Bu defa ise, doğruca o dostun bağına vardım.
Ondan incir satın alıp bedelini ödedim.
işte Mevlana bu son getirdiğim inciri kabul edip iltifatlarda bulundu.
alıntıdır.

YOLNAME
dostum, güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma..
kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de..
unutma, yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez.
yolcuya bakıp, yolunu tanıma.
yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver.
vahim olan, yolun yolcusuz olması değil;
asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır;
yolsuz, hedefsiz, amaçsız, şaşkın, hercai ve seyyal
“en doğru yol: en dikensiz yoldur” diyenler seni aldatıyorlar.
onlar, karanlık evlerinde kaybettiklerini sokak lambasının altında arayan şaşkınlardır.
aldırma….
ayağına batan dikenler, aradığın gülün habercisidir.
dikenine katlanmaktan söz edenler, aşıkmış gibi davrananlardır.
gerçek aşık olanlarsa, dikenini de sever.
dostum, yollar yürümek içindir.
fakat, şu gerçeği de hiç unutma:
yürümekle varılmaz, lakin varanlar yürüyenlerdir.
yol boyunca; yola çıkıp da yürümeyenleri,
yola oturup, gelen-geçenin ayağına çelme takanları,
yoldan metafizik uyuşturucularla keyif çatanları,
tel örgülerle çevirdiği yolu kendisine zindan edip volta atanları,
maratona 100 metre koşucusu gibi hızlı gidip, 50. metrede yola yatanları,
yürüyüşün uzun ve yolun zahmetli olduğunu görünce, yolculuk üzerine zor atanları,
yürümeyi bırakıp, yol-yolcu ve menzil üzerine kalem oynatanları,
ayağına batan tek bir dikenin faturasını çıkarıp, ömür boyu tafra satanları,
beyaz atlı kurtarıcıyı gözlemek için ufka bakıp bakıp dağıtanları,
yanlış kılavuzlara kızıp yolu satanları göreceksin.
aldırma, yürü.
göğsüne yüreğinden başka muska takma.
vahiy haritan,
nebi kılavuzun,
akıl pusulan,
iman sermayen,
amel azığın,
sevgi yakıtın,
ahlâk karakterin,
edep aksesuarın,
merhamet sıfatın,
şeref ve izzet adın olsun.
doğru yol:
insanların çoğunun gittiği yol değildir, düşünen öz akıl sahiplerinin yoludur.
yolda vereceğin her molayı öz eleştiri durağında vermelisin.
unutma, tevbe özeleştiridir.
her molada yolda olup olmadığını, yürümen gereken menzil istikametinde yürüyüp yürümediğini kontrol etmen, pişman olmaman için elzemdir.
yön tayini sık sık gerekli olabilir.

“haritayı saklayabileceğin en güvenilir yerin yüreğindir.”

mustafa islamoğlu

Sevgili Sokak Şairi; Ne güzel bir yazı ders alınası ...yüreğinize sağlık..