BOŞANMIŞ EBEVEYNLERİN ÇOCUKLARINA ZARAR VEREN DAVRANIŞLARI


1- Ana-babanın kendini haklı çıkarmak ve çocuğu kazanmak için birbirini suçlaması

2- Çocuğun barışmak için araç olarak kullanılması


3- Ana-babanın birbirinden “öç almak” için, çocuğu kullanmaları. Çocuğu diğer tarafa gösterilmemesi veya sürekli kötülenmesi, duygu istismarı.

4- Zamanının belli bir kısmını anne belli bir kısmını da baba yanında geçiren çocukların her istediğinin yapılması, onları hoş tutarak kendi suçluluk duygularından arınmaya çalışmaları.


5- Çocuğa karşı tarafla ilgili duygusal yüklemeler yapma. “annene çekmişsin” “aynı baban gibi kötüsün” ifadeleri.

6- Çocuğa aşırı derecede acıma ve kendine bağımlı kılma.


7- Çocuğu aile büyüklerinin himayesine vermek. Örneğin anneanne ya da babaannenin evinde kalan çocuklar.

Yukarda belirtilen ana-baba tutumları, zaten büyük bir travma yaşayan çocuk için daha da tehlikeli davranışlardır. Aksine yaşananları açık yüreklilikle çocukla paylaşmak, tarafların asla çocuğu kendi hedefleri için araç olarak kullanmaması, diğer aile büyüklerini işin içine karıştırmamak gerekir.

AYRILMIŞ OLABİLİRSİNİZ. ÇOCUK BUNU ANLAYABİLİR. ANLAYAMADIĞI AYRILDIKATN SONRA NEDEN ONU KULLANARAK BİRBİRİNİZLE GÜÇ SAVAŞINA GİRMEK İSTEMENİZDİR!

Oldukça gerekli bir bilgi paylaşım heleki günümüz şartlarını göz önüne alırsak.

Oldukça gerekli bir bilgi paylaşım heleki günümüz şartlarını göz önüne alırsak.

Kesinlikle katılıyorum.. Her şey çocuğun yada çocukların psikolojisine göre planlanmalı.. Çocuk bu durumdan bihaber de olmamalı.. Anlayabileceği kadarıyla konuşulması en doğrusu. Özellikle ayrılan çiftler çocuk kimde kalırsa kalsın çocuğa karşı ilgiyi azaltmamalı... Allah herkese bi ömür geçirebileceği bi eş nasip etsin.. Paylaşım için teşekkürler...

boşanma özellikle çocukları çok etkilemektedir.