Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın vardı. Kadın, kendisine arkadaş olması için dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başladı.
Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmazdı. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşmıştı.
Birkaç ay sonra kadının çocuğu doğdu. Tek başına tüm zorluklara göğüz germek ve yavrusuna bakmak oldukça zordu.
Günler geçti. Kadın bir gün birkaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kaldı. Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardı. Aradan biraz zaman geçti ve anne eve geldi. Gelinciği ve kanlı ağzını gördü. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırdı ve oracıkta öldürdü hayvanı. Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyuldu. Anne odaya yöneldi Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış yılanı gördü.

yani meltem kraker yiyodum boqazıma dizdin ayy ç0k uzldumya ;(

ön yargı değil bu sabır eksikliği sabretmemiş buna benzer bir kıssa vardi. Hikayeler bolumunde var kıssa dan hisse karısının yanında uzanan genc oglunu aşığı sanıp oldurmeye niyetlenirken yolda gelirken ona verilen nasihat "hic bir iş aceleye gelmez" nasihati onun oglunu oldurmesini engellemiş her iş değil hic bir iş aceleye gelmez. sabretmesini bilmeliyiz bir ata sözümüz kürtçe xadi sebre buye xadi mısre türkçesi " sabırın sahibi olmus mısırın sahibi" sanırım bu söz de hz yusuf a.s hayatından alıntıdır :) teşekurler uyuzcuk paylasımın icin etkileyici bir hikaye..

narınımmmmm pardon cnmm :))) su iç suu :))))))) mucxxxxxxxxx


sergınhoo çok mersıı okudugun ve yorumun ıcın:))))))

sılver uyeyımmm hakkını verım dgl mı?? calışmalıyımmm:)))