birkaç kelime günlük de ben tutayım dedim...

Mutlu olmaya karar verdim bu gün.. Bu karar verilecek bir şey midir bilmem ama beynim karar verdim diye uyardı beni.. Ah şu beynime bir de kalbim uysa benim uyduğum kadar.. Bazı şeyleri görmezden gelse.. Yaşasa ya bir kereliğine.. Karanlığın kilitlerini bir kırsa.. Mutluluk gayesine bir inansa ve üç nokta yerine cümle tamamlamayı bir öğrense..
Hani der ya bir feylosof efendi; "beni bir kişi anladı o da yanlış anladı" Ya neden beni bir kişi bile olsun yanlış anlamadı.. Yanlış anlayacak dahi olsa bir kişi anlayamaya çalışsaydı be...
Ama bugün karar verdim.. Mutlu olmaya.. En azından denemeye.. Başaramayacak dahi olsam vakti geldiğinde o musalla taşında yatarken arkamdan "Denemedi" demesinler diye...

http://i1012.hizliresim.com/2010/12/24/369.png

her şeyin ters gitmesinin bir açıklaması var mıdır acaba Allahım? Varsa bana Hızır (a.s) ile acil yetişmesi lazım çünkü bu kadar bunalıma tahammül gücüm kalmadı.. Peki ya hayatın akış yönünü değiştirecek bir formül var mıdır acaba? Sessiz sedasız tadsız yaşamanın anlamı ne kadar büyük olabilir ki?
Faraza hayatın mesaisi böyle, peki ya mutlu insanlar ya da en azından mutlu görünenler nasıl muvaffak oluyor? Peki yaşam gayesi denen olgu ne? Sengin bir yaşam tarzı ne derece şahsı yaşamaya nakleder ya da miladi geçmiş mutluluklarla ne kadar avunabilir insan? Ya avazım çıktığı kadar bağırdığım da neden kimse işitmez ya da duymamazlıktan gelir? Peki bana konversif geçişlerimin tanımını yapabilecek bir babayiğit var mı? Ya da avazım çıktığı kadar bağırmak yerine sukuneti mi tercih etsem? Ama bir insanın hayalleri hep mi hak ile yeksan olur ya? Şiir duygum bile gaib şu aralar.. Bana yaşadığımı belirten tek imge "şiir" bile terk etti beni. Ya da ben mı terkettim o nev-i manasına münhasır olguyu onu da bilmem... Bildiğim tek şey var bu sıra.. Soru işaretleri beynimi kemiriyor. Bu gidişler ya onlara bir cevap ya da beynime bir silah...

İman ile imtehan doğru orantılı gelişiyor diyorlar doğru kelam...

Bir insanki derdi yok uzak durmak lazım ondan... imtehan alış veriş yok... iman zayıf olmuş oluyor...
Firavun ömrü hayatında hiç baş ağrısı çekmemiş ... rahat bir hayat dertli bir son... bitmeyen azap..
Cadıcanım sayfanı sevdim takipcin olacağım..
:connie49vf6:


Allah bize kaybedeciğimiz imtehanlar vermesin... Amin...

HAdis-i Şerif Meali
Dünya müminin cehennemi... kafirin cennetidir...








http://files.myopera.com/s3zg1n/blog/Ters-Durmak.jpg (http://files.myopera.com/s3zg1n/blog/Ters-Durmak.jpg)


Düşün;



Her şey üstüne üstüne geliyorsa eğer,



Belki de sen ters gidiyorsundur.



Dostoyevsky

35 e de gelmedim ama bu ara bu şiir çok içime dokunuyor ya...

OTUZBEŞ YAŞ ŞİİRİ

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

Bugün güzel bir gün olmalıydı.. Tam istediğim hava.. Hafif yağmurlu.. Sessiz sakin sokaklar.. Pek fazla kargaşa yok.. Kafam dingin, dünyam yolunda, akli dengem pek yerinde sayılmasa da, önümü görevilecek kadar düşünebiliyordum aslında..
Bugün güzel bir gün olmalıydı.. Huzurlu uyandım çünkü..Sağ penceremi açtım hayata.. Ona bakıp gülümsedim o da başımı sıvazlayıp "her şeyin yoluna gireceğini" fısıldadı kulağıma.. Pencereden günün ilk oksijenimi aldım..ve bir daha gülümsedim .. sonra içimde "hayat güzelsin ya!" dedim. Ani bir mutluluk rayihası yayıldı odama.. Kanayan gözlerimi okşadı.. Nagehan-ı digerde yaşamamıştım bunu bir lahza bile olsa.. Sonra "Hafazanallah ölüyor muyum" dedim kendi kendime.. "Rabbim son demlerimde bana bir ışık mı gönderiyor sümme haşa!!"
Huzurn doruğu da varmış hissettim o an.. Rakip duygularla tebdil-i mekana geçti çünkü.. İlk defa arkamda olduğunu hissettim. "vay be huzur da varmış" dedim kendi kendime.. ve bu hikmet-i Rahman'ın mucizesini hiç unutmayacağım dedi derinden gelen sedalar..
Çıktım evden düştüm yollara.. Huzurda arkamdan.. Dünyaya meydan okuyabilirdim ya o an.. Koca dünya artık umrumda değilsin diyebilirdim yüksek ihtimalle.. Ta ki doruktaki huzuru yaşarken aldığım haberle diplere düştüğüm gerçeği kadar... Düştüm.. Gözümden yaş aktı, ne yaşı ya Rab, hayat aktı gözümden.. Ne gözümde fer ne kalbimde huzur kaldı.. Ne buralarda umut, ne gönlümde aydınlık kaldı.. Ne uzaklık ne yakınlık hepsi ana caddede yollarını şaşırdı. İnsan sesleri bir anda en nefret edilen gürültü oldu.. Şimdi yalnız bırakın artık.. yalnız bırakın beni.. Ses duymak yerine kalemimle avunurum ben... Bana hiçbir cümle kurmayın, hiç kimseden hiçbir diyardan bahsetmeyin.. Artık yaşamın bir manası olduğu hikayesine inandıramazsınız beni.. Şu an diyorum ki ta dünyanın öbür ucundan o telefona cevap vereceğime ölseydim daha iyiydi beeee :icon_cry::icon_cry::icon_cry:

http://files.myopera.com/elifo/blog/sahil.semsiye.jpg






“-Bazen bir şeyi yitirmek insanı zenginleştirir, birini kaybetmek hayatı kalabalıklaştırır...”
kimbilir Tuğba kimbilir???????????

http://files.myopera.com/elifo/blog/gkib8a89z5xw4.jpg

Üç şey;

Köy sakinleri yağmur duasına çıkmışlardı. Bütün köy ahalisi toplandı.
İçlerinden sadece birinde şemsiye vardı.
Bu inançtır...

Babalar bebeklerini havaya hoplatır, çocuklar gülmekten bayılır. Yere
düşeceklerini akıllarına bile getirmezler. Çünkü babaları onu tutacaktır.
Bu güvendir...

Yatağımıza girerken yarın uyanıp yaşamaya devam edeceğimize dair
teminatımız yoktur. Ama yine de ertesi güne dair planlar yaparız.
Bu ümittir...

Ve bu üçü varsa hayatınız güzeldir...

alıntıdır

http://files.myopera.com/g%C3%BClbe%C5%9Feker/blog/d1c58a486241f3f027f63d1b00b109f2_1278252923%5B1%5D .jpg


‘’- Ey insan! ‘’
Sana gelen gamlar ve sürûrlar sende bir misafirdir.
Sakın onların daimî olduğunu zannetme!
Gelen fânî gamlara üzülme, çünkü onlar gidicidir.
Fânî sürûrlara da sevinme; zîrâ onların da bekâsı yoktur.
Yâni sen bir misafirhanesin ki,
gamlar ve sürûrlar da senin gelip geçici birkaç günlük ziyaretçilerindir.
Dertlenip kederlenmene vesîle olan misafirhanedeki eşyalar ise, yalnız senin değildir.
Senden sonrakilere de âiddir.
Sanki bir devre-mülktür.

Bunun için onlar hakkında gam ve keder deryasında boğulmaya değmez!..

alıntıdır

Kumandayi dizime vurarak çalıştırdığım günden beri , kimse bana şiddetin çözüm olmadığına inandıramadi!!!

- Herkesin yüzüne gülersen; adın birşeylere çıkar. Suratını asarsan; burnu havada kasıntı olursun. Çünkü Türkiye'de kadınsın..

(Biraz sert olmuş olabilir ama resmen bugün bunu fazlasıyla hissettim)

:icon_twisted::icon_twisted::icon_twisted::icon_tw isted:

İmza olarakta eklemişsin gerçi ama şiddeti bir nedenle bile savunuyor olmanı kınıyorum hiç lamı cimi yok yani o kadar!

Kadın olmak dünyada bile zor zanaatken Türkiyede katbekat zordur..Tüm hemcinslerim buna katılacaktır tabi istisnalar kaideyi bozmaz..''Denge'' önemli olan dengeyi sağlayabilmek ve dengeli yaşayabilmek sanırım..Bu ince ayarı zamanla yaşanmışlıklar öğretiyor insana.

Bazılarına şiddet ciddi ciddi gerekiyor flu ya başka bir şeyden anlamıyorlar....

http://img602.imageshack.us/img602/64/yeniyilresimlerikartlar.gif (http://img602.imageshack.us/i/yeniyilresimlerikartlar.gif/)
Mutlu yıllar :gul:

http://img192.imageshack.us/img192/4558/imagesca25rygm.jpg

http://img520.imageshack.us/img520/8275/hercaimenekse.jpg

Biraz geç oldu ama geldim :) Günlüğün hayırlı olsun, güle güle yaz inş:)

Ağlamanın çözüm olduğu bir galaksi istiyorum artık... Ya da gözyaşının elektriğe çevirebilen bi sistem.. Ancak o zaman işe yarar gözlerimdeki yağmurlar herhalde...

http://files.myopera.com/hazanmakami/blog/saks%C4%B1.jpg

http://www.izmircicekcisi.net/urunler/tabak-g%C3%BCl.jpg

Güncen hayırlı olsun Svegili Restless, güzel günlerde yazman dileğiyle...

Hissizim bugünlerde.. Hissiz.. kelimenin tam manasıyla hissiz... En zoru da bu ya.. Ben sevmek zor zannederdim.. Çok fazla nefret ettiğim için.. Ama daha zoru da varmış be.. Hiçbir şey hissetmemek.. Sabah kalkıp.. "Nefret ediyorum her şeyden" demeyi bile özledim.. Ya da yolda trafikteyken, öndeki arabaya küfretmeyi.. Hiç olmadı, bağırmayı çaığrmayı özledim ya... Kalemim de bana küsmüş.. Önceden kağıdın üzerinde kayan kalem şimdi tek nokta bile atmıyor... Mutsuzum bile diyemiyorum ki mutlu veya mutsuz olduğum idrakine bile varamıyorum... Sessiz film gibi yaşıyorum hayatı.. Ama hangisi yerli hangisi yabancı, onu da karıştırır oldum.. Bazen diyorum ki şu koca boğaz köprüsüne çıkıp avazım çıktığı kadar "SENİ SEVMİYORUM DÜNYA" diye bağırayım.. Fayda edeceğine bilsem bir dakika bile durmam ya.. O da ayrı.. Sırtımda bir yük var.. Ya da varolduğunu sandığım bir yük... Sanki içinde değerleri taşlar var da düşürmekten korkar gibiyim.. Sanki o düşünce çırılçıplak kalacağım.. Sanki göstermekten korktuğum bir başka yanım var o da bu yükün arkasında gizli.. Bir bulsam O'nun ne olduğunu, sanki yeniden doğacağım...

Bir tevbe ile başla hayata, aşkla... Ve bilki Hâkk'tan öteye aşk Lâ!..

Ah şu derinlerimdeki iç savaşı çıkaran isyankarı bulup kellesini uçurmak var yaa.. Hadi neyse...

Sefiddir aslında siyah.... Biz göremiyoruz..

‎- Öperek uyandırdım bu sabah ayrılığı.
Fırından yeni çıkan bekleyişler satın aldım.
Kırmızı mavi ekoseli yalnızlığımı serdim masaya.
Manzaraysa ayrılığa sıfır! İşte her şey hazır.
Acılarımla iki lafın belini kırdık.
...Yokluğunda bir kuş sütü eksik.
Yalnızlığım ve ben; seni çok bekledik..

Mutlu olmak için, hayatta kimseyi kendin gibi görme. Çünkü sen gibi olan tek kişi, aynadaki yüzündür... J. Christophe


http://www.duvarsticker.gen.tr/userfiles/image/KMVTHM5SWFKNAIH9HW6KEN7HMV24ZDN_o.jpg

http://img1.blogcu.com/images/z/o/r/zorluguc/insandandosttanuzakoq0.jpg
İyi değilim aşkım.
Umutsuzca uyanıyorum sabahları.
Güneş yüzüme vurdukça daha bir karanlık oluyor günlerim.
Kahvaltı saatlerimi hep kaçırıyorum.
Bilirsin sigara iştahımı kesiyor.
Öyle pek özenmiyorum üstüme başıma…
Ne geçerse elime giyiyorum.
Sen yoksun ya ‘’güzel görünüyorsun’’ demesinler istiyorum.
Yine en arka koltuğunda oturuyorum minibüsün yine camda oluyor gözlerim.
Sen tutmuyorsun ya elimi cebimden hiç çıkartmıyorum.
İyi değilim aşkım.
Herkes sana benziyor sanki…
’’saçı az daha kısa olsa biraz daha içten gülse..’’
daha çok benzeyecek olanları ayırıyorum.
Yoksun ya yokluğun da yepyeni senler arıyorum.
En zor geceler oluyor.
İzlediğimizi izlemiyorum, senin uyuduğun saatlerde uyumuyorum.
Olur ya bir rüyada karşılaşma ihtimali.
İyi değilim aşkım.
Unutuyor gibi yapıyorum.
Biriken yaralarımı acıtmasınlar diye hiç kanatmıyorum.
Seni de kan tutardı hani..
Bak görüyorsun bunu bile hatırlamıyorum.
İyi değilim aşkım.
Artık şiirlerimde yok süslü kelimelerle sana seslenecek.
Adının geçmediği cümlede O gitti diyerek, sevgiyi anlatmak çok zor oluyor çünkü.
Kağıda kaleme dokununca kömür değil, gözyaşım dökülüyor ya, ziyan oluyor sayfalarım.
Bir de Pazar günleri var tabi.
Hiç buluşmadığımız bir yerde hiç bilmediğin bir saatte seni bekliyorum.
Gelmen pekte anlam ifade etmiyor.
Ben seni beklemeyi hala çok seviyorum…
İyi değilim aşkım.
Daha bencil oldu duygularım daha çok ben demeyi, daha çok sabretmeyi öğrendim.
sayısız yalanlarla ‘’çok özledim’’ seni demeyecek kadar..
Yokluğunla aramda inanılmaz bir dostluk başladı.
Kimseyi almıyoruz aramıza..
bak benden başka sen, senden başkada düşüncem yok satırlarımda..
İyi değilim aşkım.
Hiç iyi değilim..
Bu saatten sonra sana ‘’dön’’ mü yoksa ‘’hoşça kal’’ mı demeliyim.?

Kahraman Tazeoğlu

http://img207.imageshack.us/img207/9973/01306cd0661e56orig.jpg (http://img207.imageshack.us/i/01306cd0661e56orig.jpg/)

O günü görmek için sade bekleyeceğiz,
Göreceğiz bir sabah yeşil tomurcukları.
Hazırlanıyor gibi, gökyüzü, ufuk, deniz,
Bir sabah dökülecek baharların baharı.

Bu bahar yalnız mesut günler taşımaktadır,
Başbaşa kalacağız kenarında bir suyun,
Göz alabildiğine yeşil uzanan çayır,
Bir saadet içinde sessiz otlayan koyun.

Bu bahar güleceğiz en içten bir sevinçle,
Bir melek ordan bize uzatacak elini.
-Beni bırakma kalbim, kalbim sen bana söyle.
Ümitlerin en güzelini!..

http://img510.imageshack.us/img510/3964/11qe8.gif

Umut kokuyordu günler... Rüzzgarın ahengine kapılmış gibiydi tutkular... ve ben yine bunların bir sıkıntı ibaresi olduğunu biliyordum... Hani bazı yaraların dermanı kalmamıştır ya... ölüme mahkumdur deri... O demleri yaşıyorum şu sıra... Dolu gözlerim ifade etmiyor artık içimdeki sancıyı, belki de kabullenmiyor sırr-ı mahşeri dehlizlerdeki... Bazen sukut iyidir ya... bazen de vaveyladan kaçamazsın.... Vakit gelir ki hüzne boğar, vakit gelir ki aşka çeker, vakit gelir sızlanmalar.. an çatar nameler... Ses ki yayılır cihana benim yankım neden duyulmuyor karşıdaki küçük dağlara... Saadet bir meyveymiş derler ki doğruymuş... Bulamadım ya da tadamadım o mübarek meyveyi... Şimdi bunun ağır ıstırabıyla hâk içindeyim...

http://img41.imageshack.us/img41/4077/glvediken1239634334.jpg (http://img41.imageshack.us/i/glvediken1239634334.jpg/)




Küle döndüysen ;


Yeniden güle dönmeyi bekle…


Ve;


Geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil ;


Kaç kere küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla !

Rıza tohumunu kalbe ekip,

şükür suyu ile sularsan

tattığın çoğu şeyin adı

" mutluluk" olur.

http://files.myopera.com/NurulAyn/blog/papatya.bmphttp://www.resimcity.com/data/media/115/l.JPG

alıntıdır

Her şeyin bir anda başladığına inanırım ben.. Başladığına ve biriktiğine.. Bunu bana hayat öğretti, bir anda başladı ve birikti hayal kırıklıklarım... Ha kızgın mıyım? Evet... En çok da kendime... Çünkü şu tahammül konusunda bi level atlamayı bile beceremedim bazıları oyun kapatmışken...
Yoğun yaşadım bugün biraz sanırım... Önce ufak bir hayal kırıklığı ile başladı sevgili günüm... Sonra hafiften(!) sinir buhranları... Ardından başağrısı... bir bıçak göğsümde... tahammül sınırlarını zorlayan, muhakeme gücünü azaltan, tahlil yapamaz bir durumda çaresiz, kimsesiz, yorgun, bitkin, çalkantıda ve yerde buldum kendimi... Derler ki ya ne yaşadın.. Ben buna cevap vermek istemiyorum artık... Anlayacak insanların sayısı hayli düşük zira.. Bu yüzden içime kapanmayı tercih ettim ya... Bu yüzden duyulmayan çığlıklarıma ket vurdum ya, bu yüzden hayata sıkıca bağlanmak yerine asli görevimi unuttum ya.... Bu ya ların sonu gelmeyeceği de bir gerçek ya...
Bugün umutla kalkmıştım ya... Her şey güzel olacak umuduyla.. Kırılan hayallerimi tazeleyecektim... Ama ilk adımdan mı kırılır ya rabbi... İnsan ilk adımında sendelerse ayağa kalkacak gücü ne kadar kalır...
Aslında uzun zamandır merak ettiğim bir şey var... İnsanoğlu neden her şeyi başkalarına bağlar ki.. İnsan toplumsal bir varlık olabilir... Ama bir insan kendini kötü hissettiğinde neden ilk soru "sevgilinden mi ayrıldın" ya da "ailenle mi kavga ettin" olur.. Ciddi ciddi en bıltığım sorular bu böylelerine "evet ayrıldım ama aklımdan" ya da "evet kavga ettim ama kalbimle" diyesim geliyor ya bu seferlik te hadi neyse...
Bu aralar yakarışlardayım zaten...
ALLAHIM TAHAMMÜL SINIRLARIMI GENİŞLETECEK BİR FORMÜL VARSA ACİL BANA HIZIR (A.S) İLE YETİŞTİR YA RABBİ!!!!

Bunları sen mi yazdın Restless? Sanki ben yazmışım gibi. Sanki beni anlatmışsın. Rabbim gönlüne inşirah versin, sıkıntılarını aşabilecek güç versin. İki hafta önce tam şunu yaşadım: "Bugün umutla kalkmıştım ya... Her şey güzel olacak umuduyla.. Kırılan hayallerimi tazeleyecektim... Ama ilk adımdan mı kırılır ya rabbi... İnsan ilk adımında sendelerse ayağa kalkacak gücü ne kadar kalır..." Birkaç düşüp kalkma sonunda bir gün hadi son bir gayret diye başladım o gün güne ve olan oldu son gayretimi sarfetmeme fırsat kalmadan yeniden düşüş. E daha kalkmamıştım. Akıntıya karşı kürek çekmek zor zamanla kollar dayanamıyor, yürek dayanamıyor. Peki ne yapmak lazım. Akıntıya mı bırakalım kendimizi ya da sadece bir molaya mı ihtiyacımız var? Hayat, sana mola veriyorum; ben biraz dinlenmeye gidiyorum, diyemiyoruz ki!

Evet benim kalemim... Çok ilginç ama... Çok benziyor yazdıklarımız... Allah cümlemizim kalbine inşirah nasip etsin...

http://www.gifanimasyon.com/gul2/31.gif

http://files.myopera.com/Zeynepce/blog/zpperam8si6.jpg

Bir ömür düştü payıma.
Tufan!
Çıldırmak için...

Düşler besledim güpegündüz,
Dövüşmek için...

Uçurumlar besledim,
Düşmek için!...

Artık bulduğun her sevgi kırıntısına sımsıkı kenetlen,
Bırakma sakın, gitmesin; büyüdün artık iyi ört günlerinin üstünü üşütmesin...



Y.Odabaşı

Yazmak istemiştim.. kalemim kırılsa da devam etmiştim... Şimdi neyin nesiydi bu kalemi elime alma korkun... Neyin eseriydi benden uzaklaşması mürekkep kokusunun... korkularım birikiyor dev dev.. Sınırlarım çoğalıyor an be an.. Sinirlerim boşalıyor yeknesak... Acılarım silahlanıyor arâm arâm.. Ayrılık nüksediyor dehlizlerde, merak salınıyor nazlıca, aşılmaz denen engeller peyderpey zuhroluyor... Ben ki söylemek isterim alenen; aşkımı, cesaretimi, umudumu..Söylerim söylemesine amma, aine hep farklı bakıyor bana, giriftleşiyor duygular, sarılıyor yalnızlık, nakşediyor aksediyor gönlüme bir derun zehm... Ki dakikalar geçti nagehan harab oldu miheng ve birdenbire asle çıktı hüzün, ve ben yine nalan oldum iki büklüm...

http://www.resimyukletin.com/images/imagesCA9HYWYZ.jpg (http://www.resimyukletin.com/view.php?filename=imagesCA9HYWYZ.jpg)


GÜZEL BİR HAFTASONU GEÇİRMEN DİLEĞİYLE....

Bir nefeslik dinlenişti hüzün...
Hep bir gülümseyişe aralanan dudaklarımı büzmekti...
Hayatın şaşırtma kuvveti öylesine büyüktü ki...Kocaman kocaman açılmış gözlerimi küçücük bir an yummaktı hüzün...
Bir iki damla yaş da cabası.

http://img204.imageshack.us/img204/7470/goz96ak9.gif

alıntı

http://img156.imageshack.us/img156/6824/6765pinkdianthusfl1zo0.jpg

Biricik prensesimize,
Sevgimle.

http://img364.imageshack.us/img364/1381/blumen0107nfx7.gif

İnsanlar hiçbir şeyi haketmiyor diye düşünüyorum.. Özellikle de bu geceden sonra... Belki de haketmeyene değer verdiğim de doğrudur.. Bir insan kardeş sıfatını yakıştırdığı bir kimseyi böylesine yerden yere vurup karakterlilik kelimesinin yanından bile geçmeyen bir insan için siler mi?

Ağır bir gece oldu.. Hem sıcağın ağırlığı, hem nabzımı zorlayan, beni isteri nöbetlerine sokan sinirimin ağırlığı, hem de duygusal bütünlüğümü bozan hayal kırıklığımın ağırlığı...

Böyle mi olmalydı.. Ağladığında gözyaşlarını silen, haykırdığında bütün korkularıyla savaşan, sinirlendi mi susan.. kırmamak adına elinden gelenin fazlasını yapan, üzgünken hep aranan, yalnızken; evsiz barksız kimsesiz kalmışken yine yanında olan kardeş sıfatına yapılır mıydı bu..

Hata ben de diye düşünüyorum... Kimseye her şeyimi vermeyecektim... Benim her şeyim nedir ki? Zamanım, düşüncelerim, endişelerim... Artık kardeş demem kimseye.. Diyemem... Büyük bir badire gibi geliyor bu olay bana ve büyüklüğünü tahmin değil tahayyül bile edemiyorum.. Argoda boşuna satmak demiyorlar bu olaya.. Resmen satılmış gibi hissediyorum... İnsan silmeyi çocuk oyuncağı sanan ve her seferinde silmekle tehdit eden biri benim ne derece kardeşim olmuş olabilir ki.. Ona yardım edeceğim diye ailemi karşıma almışken, ona zarar gelmesin diye kendimi kötüleşmişken, yarı yolda bırakmaz dediğim tek yol arkadaşım... Sende gittin haa.. Hem de zeytinyağ kıvamında süzülüp gittin.. Haklı benken beni haksız duruma düşürüp gittin.. Acı çeken benken anlamamakla suçladın beni...

Ben ki sen üzülme diye dertlerimi bile açmazdım sana, sen beni güllük gülistanlık mı yaşıyor sanıyordun be gafil..!! Aklım almıyor, alamıyor hala.. Demek boşuna geçmiş onca zamanımız... Ama sana dediğim gibi gözyaşlarımın bedelini çekeceksin ve sen bu yazıyı hiç okumayacak olsan bile ahımı hissedeceksin..!!!!:icon_cry::icon_cry: ve unutma ki;




BAZI İNSANLARIN KARAKTERLERİ KALİTELİ MEKANLAR GİBİDİR.. FAZLA HUZURSUZLUK ÇIKARIRSAN KARA LİSTEYE ALINIRSIN...!!!!!

İnsanlar hiçbir şeyi haketmiyor diye düşünüyorum.. Özellikle de bu geceden sonra... Belki de haketmeyene değer verdiğim de doğrudur.. Bir insan kardeş sıfatını yakıştırdığı bir kimseyi böylesine yerden yere vurup karakterlilik kelimesinin yanından bile geçmeyen bir insan için siler mi?

Ağır bir gece oldu.. Hem sıcağın ağırlığı, hem nabzımı zorlayan, beni isteri nöbetlerine sokan sinirimin ağırlığı, hem de duygusal bütünlüğümü bozan hayal kırıklığımın ağırlığı...

Böyle mi olmalydı.. Ağladığında gözyaşlarını silen, haykırdığında bütün korkularıyla savaşan, sinirlendi mi susan.. kırmamak adına elinden gelenin fazlasını yapan, üzgünken hep aranan, yalnızken; evsiz barksız kimsesiz kalmışken yine yanında olan kardeş sıfatına yapılır mıydı bu..

Hata ben de diye düşünüyorum... Kimseye her şeyimi vermeyecektim... Benim her şeyim nedir ki? Zamanım, düşüncelerim, endişelerim... Artık kardeş demem kimseye.. Diyemem... Büyük bir badire gibi geliyor bu olay bana ve büyüklüğünü tahmin değil tahayyül bile edemiyorum.. Argoda boşuna satmak demiyorlar bu olaya.. Resmen satılmış gibi hissediyorum... İnsan silmeyi çocuk oyuncağı sanan ve her seferinde silmekle tehdit eden biri benim ne derece kardeşim olmuş olabilir ki.. Ona yardım edeceğim diye ailemi karşıma almışken, ona zarar gelmesin diye kendimi kötüleşmişken, yarı yolda bırakmaz dediğim tek yol arkadaşım... Sende gittin haa.. Hem de zeytinyağ kıvamında süzülüp gittin.. Haklı benken beni haksız duruma düşürüp gittin.. Acı çeken benken anlamamakla suçladın beni...

Ben ki sen üzülme diye dertlerimi bile açmazdım sana, sen beni güllük gülistanlık mı yaşıyor sanıyordun be gafil..!! Aklım almıyor, alamıyor hala.. Demek boşuna geçmiş onca zamanımız... Ama sana dediğim gibi gözyaşlarımın bedelini çekeceksin ve sen bu yazıyı hiç okumayacak olsan bile ahımı hissedeceksin..!!!!:icon_cry::icon_cry: ve unutma ki;




BAZI İNSANLARIN KARAKTERLERİ KALİTELİ MEKANLAR GİBİDİR.. FAZLA HUZURSUZLUK ÇIKARIRSAN KARA LİSTEYE ALINIRSIN...!!!!!

ahh bee kuzum neoldu sana... yapma böyle sen çok tatlı ve güçlü bir kızsın. üzülme boşver herkes yaptığıyla kalır. sen toparlan inan hayat üzülecek kadar uzun değil... restlessim döndüğümde seni güler yüzlü bulmak istiyorum hadi bitanem toparlanma zamanı şimdi....sevgiyle kal hep :gul:

"Belki de yalancı arkadaşlarına bir teşekkür borçlusun, sana gerçek dostalarının kıymetini hatırlattıkları için"...

alıntı

İnsan inandığı şeyler uğruna hata yapabilir.. Sevdiğin için çok şey göze almışsındır eminim ama emin ol yaptıkların o zaman için değer şeylerdir. En sevilen dahi kırabilir bazen, ama herkes affedilmeyi hakeder. Ne olduğunu bilmiyorum ama anladığım kadarıyla henüz her şey çok yeni.. Lütfen acele etme.. Acele ettiğin şeyler düşüncelerin olsa bile...
Hiç bir şey tesadüf değil bunu benden çok daha iyi bildiğine eminim yaşadığın her neyse lütfen biraz zamana bırak ve sabırlı ol olur mu :rose:

Restless seni çook seviyorumm.. Ne zaman ihtiyacın olursa her ne şekilde olursa olsun....

http://hizliupload.com/img/45940202184455199208.jpg

http://www.hizliupload.com/img/69495767618066849987.jpg

Yüreğimde derine düşen bir ağrı
Dedi bulamadım, gördün mü sabrı
Dedim, sus deme eyvah, işitir Allah…
Bilmez misin,
Kul bir O’nun rahmeti ile olur iflah..
Dedi, şu dünya ne garip handır
Dedim, vallahi imtihandır..
Dedi, yanarım ne zamandır; bir inşirah, bir inşirah!..
Dedim ateşe bir tek çare bilirim:
Ol, Halil gibi, etme bir ah..
Gir ateşe, de Hasbiyallah!…
Hasbiyallah!..

http://www.kaliteliresimler.com/data/media/78/pembe_guller_2.jpg

biliyorumki
gül kadar narinsin içinde
her ne kadar
kaldıramıyormuş gibi görünsende
bazı şeyleri
çok güçlüsün hep benim gözümde...

Özlem G.

sevgilerimle restlessim...:rose:

Sessizlik boğdu ben... Oysa ki çağlayanlar akıtıyorum içime... Sinir harbiyle karışık bir vaziyette vakit dolduruyorum gibime geliyor... Bu aralar yine çok yoruldu kalbim... Ruhumu incittiler.. Tek hamlede paramparça oldum.. Yıkıldım.. Eridim... Çürüdüm... Aslı astarı olmayan garip bir androidim sanki... uyuyorum uyanıyorum yemek yiyorum sonra tekrar uyuyorum... Beynimde patlamalar var... Alnımdan akan her ter lavın mutasyona uğramış hali sanki.. Sanırım pes ettim hareketten inziva vakti gelmiş gibi.. Akıl sağlığımı göz önünde bulunduramıyorum bile anti-depresanlar yedi beynimi... Bedenim acı bir yorgunlukta... Ruhumu tahmin bile edemiyorum... Özlediğim tek şeyi istiyorum... Onu almadan bu hayattan kopmayacağım... Bulacağım seni bir gün HUZUR; bulacağım....

bazen bunalırız boğuluruz
hayat üzerimize üzerimize gelir
nefes almak işkence olur
sesler beynimizi tırmalar
fazlalık olduğumuzu düşünürüz bu dünyada
öyle zamanlarda
günceme yazdığım bir hikaye var
onu oku ve o gelsin aklına restlessim.
hayat herşeye rağmen güzel
ve yaşamaya değer...
ve kendini sev
ve seni sevdiğimi unutma
ve gözümde ne kadar güçlü ne kadar değerli olduğunu sakın unutma...:gul:

Ramazan bayramınızı kutlar, sevdiklerinizle birlikte mutlu bir bayram geçirmenizi dilerim..
Sevgilerle.





http://img129.imageshack.us/img129/4102/miscellaneous100va0yo1.gif

http://img693.imageshack.us/img693/5938/tebrik2.png

Nâbûd-i Ruhî



Kısık gözlerinden akan birkaç damla
Gözyaşıydı kalbim...
Asi rüzgar misali , dur-durak bilmeyen
Bir kısrak kişneyişinde saklıydım..
Sinsice...



Çağ ötesinden gelmişti haykırışlarım...
Susmadı bu kez yağmurlarım,
Direnemedi..
"Bitti" deyişine....




Şaşkınlığım; peri masalının gerçekliğineydi,
Belki de...
Buğu kaplı gözlerim, son defa bakamadı,
Yüreğine...
Çekip gidişini teşhir etmek istemedi,
Herhalde...



GİTTİN...!!
Ve biliyorum ki; yalnızca ayakların gitti..
Giden yüreğin olsaydı...
Kaldırmazdı dağ gibi varlığım...


NÂBÛD-İ RÛHÎLİĞİ...






by restless...

Bayramın mübarek olsun Yestlesim :* Miden etle dolsun :p İyi bayramlar :smillss:

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/295857_10150527354868452_213340403451_11500212_371 563406_n.jpg

http://www.yukleresim.com/di-L6OJ.gif

http://b1112.hizliresim.com/s/6/y7dp.gif



sevgilerimle....

http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/381262_290623874308496_159666184070933_799196_1296 449228_n.jpg

‎'Her şeyden biraz kalır' diyor birileri, çoğulluk haklılıktır...Kavanozda biraz kahve, kutuda biraz ekmek, insanda biraz acı...

Nadasa çekmeli bazen... Ruhu bile... Bilinmezliklerden uzak bir köşede dinlenmeli ruhum...Söz dinletebilmeliyim be yasaklı hayallerime... Bana rağmen devam etmeli hayat... Susturmalıyım haykırışlarımı...

Ansızın çekip gitmelerim yaralarımı tamir etmiyor ki... Daha da kanatıyor sadece, umursanmamak... Çekip gitmek yerine akıp gitmelerim var benim... Eriyorum artık günden güne...

Aksi yansıyan bir doğa harikası olabiliyor bazen ruhum... Bazen yıkık dökük bir harabe... Harabeden çıkan yüzü yerde yaralı... Sapkınlaşıyor bazen ruhum.. Takmamakla akışı...

Dibe vurmak demiştin değil mi? Sonra yeniden yüzeye çıkmak için savaşmak.. Diyecek tek lafım var. Yüzeye çıkabiliyorsan dibe vurmamışsın demektir...

Fırsat kollamak neye yarar ki artık...? Yarama tuz basıyorum her fırsatla... Asıl tasviri bu olmalı mazoşizmin... İnadına kan gölüne dalmak...

Suskunluğumun bir manası yok.. Hayır... Susmak istedim sustum.. Mana gözlerimde... Hiç bakmaya tenezüllün yok mu ki?

Daha geçen tan vaktinde anmıştım seni... Buza döndü yüzüm.. Aklım dinlemedi ama... Atmadı seni uçurumdan... Ben her hayalimde kurtardım seni... Sense ilk reelde attın beni uçsuzlara...

Çok bekledim bugün biliyor musun? İntikam mıydı beklediğim yoksa özlem gidermek mi? Tasavvur edemiyorum... Sesim boğuk çıkıyor kaç gündür... Duymasan da hissetmişsindir eminim...

Kırılgan yapımı parçalayan darbe idin... En kral yapıştırıcıyı getirsen nafile... Yapışmak için kendinden bir parça arar kalbim...

Parlak ufuğu gördüm bugün... İlk kez parladı yüzüme... Gördüğüm diğer şey de anlamsızlığındı.. Zihin farketse de yürek dinler mi ki?


Akımını durduğun bir elektrik devresiyim ben... Devreyi çalıştıracak anahtar sende.. Hatrında bulunsun...

Kristal fanus parçalandı.. Gözüm açıldı... Ruhum zincirlere karşı koyamadı henüz... Zincirlerin anahtarı mı? Nerde olduğunu biliyorsun...

Çat... Çat... Çat... Günlük son kırılışlarım bunlar... Yarına kadar gözyaşlarım yapıştırır onları ama yarın yine Çat... Çat... Çat...

:(:(:(

http://fc07.deviantart.net/fs70/f/2010/144/8/c/Birdcage_by_simondfilip.jpg

Kafesin içine kitlenmiş gibi duygularım ,
Önemli mi ? Önemsiz mi ? bilmeden duruyor öylece ,
Belkide böyle olmalıydı ..
Ziyanı yok artık zaten yorulmuştum kendimi anlatmaktan ..

Galeyana sürükleyen, aslı astarı meçhul, belki de atacak kurşunu kalmamış bir tüfeğim..

Desenleri silinmiş, boyası akmış, restore edecek artisti olmayan bir portre...

Yıllara karşı direnen, geçmişinde kimsenin aşık atamadığı yaşlı bir şair belki de...

Hep belkilerin beni peşine kattığı bir dönem bu dönemler...

Kış....

Özlemim...

Kar taneleri...

Özlemim...

Peki ya neden bunlar özlemimi geçirmedi..!!!

Özlemiştim.. Hakikat bu....

Ama kışa da kara da dudak büktüm... :icon_cry::icon_cry:

Bu sefer üşütüyorlar çünkü... Kanıma giriyorlar...:icon_cry::icon_cry:

Yalın ayak, parkasız kabansız kar üstünde geçen zamanlarımı hatırlarım...

Bu sefer vuruyor...

Kış bile vuruyor...

Zamanında bana kucak açan kar taneleri vuruyor bana...

Aldatılan bir sevgili gibi hissediyorum kendimi...

Neyin özlemini çeksem... Ondan çekiyorum bir şekilde...

Var olanla yaşa dersen...

Kalan pek bir şey kalmadı yanıma....

Ama... Ama buldum...!!! Püf noktayı buldum...!!!!

Özlem çektiğimden çekiyorum hep..!!!

Bunu demeliyim...

Özlemesen gelir misin? :icon_cry::icon_cry:

http://resimler.balca.net/resimab/jpg/yeniyil10059.jpg

Yol doğru mu hiç bilemedim... Ama seçtiğim yolda arkama bakmadan yürüdüm ben.. Heves mi ettim emin değilim.. Ben inandım.. ki yeterdi bu bana... Rüzgara da karşı geldim... İnsanlara da... Kimi zaman kendime karşı geldim... Aklım bocaladı belki... Nevrim döndü... Kavgadan çekinmedim... Yanlış da anladım.. Yanlış da anlaşıldım... Bazen vahşi bir hayvana da dönüştüğümü inkar etmem.. Edemem... Ama uysal anlarım da vardı benim... O vahşi hayvan çoğu kez dışına döktü gözyaşlarını... Acındırmadı ama asla... Belki de vardı ihtiyacı şefkate... Ama o annesinin dizi dibinde bile ağlayamadı ki... Susmaları da vardı onun... Devrân dönse de umursamazdı... Ait hissetmedi ki bir kere devrâna ayak uydursun... Kendi devranı vardı onun... Sürekli başka duygulara devreden...

Akıl kârı değil dediler... Acaba hangi akla hizmet? Yolun yanlış dediler... Neye göre yanlış? Ha bir de elalem ne der var.. Onu unutmak olur mu?

Neden insanlara göre yaşamak zorundaydım ki... Kuralları başkaları koyuyorsa; ben niye vardım... Ya da benlik denen olgu ne idi? Ez-kâzâ geldik dünyaya.. E geçirdik de hatrı sayılır bir süre; dünyanın hâliki koymuşsa baştan kuralları... bunun yanına kurallar eklemek niye..? Ya da daha basiti; neden ayıp günahtan önce gelir...?

Sanırım cevabımı hiç alamayacağım....

Son olarak Haluk Levent'ın bir şarkısından bir bölüm paylaşmak isterim... Dinlerken en doğru ifade bu dediğim bir kısım...


Uzun Kısa Bir Öykü Bu Sıradan Sessiz Bir Film Gibi
Görevim Anlatmak Oldu Akıtmak Bendeki Zehiri
Yıllar Önce Bir Genç Vardı Yüreğini Yakan Bir Sevda
Işıltılar Sönük Kaldı Her şey Böyle Başladı
Tutulmuştu Köşe Başı Kalmamıştı Açık Kapı
Var olmaktı Tek Sorunu Kaçtı Durdu Yıllar Boyu
Sonra Bakmış Dünya Yokmuş Umutları Göçmüş Gitmiş
Parasızlık Yalan Salmış Çareyi Kaçmakta Bulmuş
Gördü Bunu Hayra Yordu Güzel Şeyler İstiyordu
Oysa Güzel Artık Vardı Çok Paraya Satılırdı
Çürük Çarklar Büyük Çarklar Birbirinden Ne Anlar
Döner Durur Zevke Dalar Yeni Birşeyler Arar
Kendi Oldu Kendi Biçti Bilmediği Yola Girdi
Gördü Bütün Gerçekleri Sustu Durdu Herkes Gibi
Şehir Heyecan Bunu da Kendinden Yaptı
Beyaz Saçlar Gözler Söndü Düşündeki Düşte Kaldı
Haluk Uzak Kendine Kalmamış Derman Derdine
Yok Sorunun Mükemmelim Dese de İnanma Sözüne
Kral Nerde Diye Sorma Sende Bende Bizde Onda
Çıplak Giyen Kral Olur Taç Giyer Oturur Tahtına
Patrondur Da Köyde Ağa Evde Koca Okulda Hoca
Dayı Baba Abi Ana Kral Vardır Her Tarafta
Krallıklar Ülkesinde Doldurur Seven Kesesini
Haluk Görür Kaybedeni Ne Zaman Baksa Aynaya
İtaad Et Biz Kralız Toz Kondurma Kendimize


Aslında Yok Terzi Bile Giysileri Biz Yaparız Giysileri Biz Yaparız Giysileri Biz Yaparız...

Bırak gün yanından geçip gitsin, yarın şansını yeniden denersin.
Bırak yıldızları kayıp gitsin, yarın başka bir dilek dilersin..

Özdemir Asaf


http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/316748_258358944201656_159666184070933_706880_1326 146401_n.jpg

Heyyyooooo ? Yestlessimmmmm sen böyle durabilir misin bakayım benim gibi ???

https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-snc7/418016_318094101561473_159666184070933_879144_9549 7928_n.jpg

sen tutunmadan durabilir misin peki çiçeğim.... :icon_e_biggrin::icon_e_biggrin::icon_e_biggrin::i con_e_biggrin::icon_e_biggrin::icon_e_biggrin::ico n_e_biggrin:

Uzun zaman olmuş bir şeyler karalamayalı..

Sanırım artık karalamayı bile özlemiyorum...

Silik satırlarla başbaşayım hep..

Yazıyorum... Siliyorum.. Olmadı üstünü çiziyorum....

Kaybolmak kelimesinin anlamını bilirdim güya..

Kaybolmak.. İngilizce de "Get Lost" Arapça da "Ğayb" Farsça da "Gom Kerden" işte...

Bilmekle yaşamak bir değilmiş...

Susarak anlatamadığım gibi ; bilerek de yaşayamadım kayıplarımı...

Bazen düşünürüm de ; bir şeyi kaybedebiliyorsan zaten ona sahip değilsindir...

Sahip olmak ne güçlü muammaymış...

Kaybetmek bu kadar kolaysa...

Sahip olmak fiili sözlüklerden kaldırılsın istiyorum...

Kaybettiklerimle ben de kayboluyorum zira..

Azmetmek yeteri kadar zorluyor beni...

Ya da umut...

Çoook kötü bir kelime...

Canımı yakmaya yetiyor bu iki hece bile..

Belki de gözyaşlarıma tek sebep ...

Acılarımın geçiş peronu

Nefesimin kesilmesine yarayan zalim bir ok..

Gitgide benliğimi kavuran bir kanser....

Hedefi şaşırtıran refleks...

Satırlarımı besleyen tek kaynak...

Bu aralar bir Gazali oluyorum Bir Hayyam...

Hiçliği sorgulamam sebep hepsine...

Gazalinin imanına ulaşamam belki yekte...

Ama güruh satırlarım Hayyam kadar sadelikte...

http://www.ankaracicekpazari.com/pembe_gul_resmi.jpg

http://g1203.hizliresim.com/v/n/3prq2.jpg

http://d1204.hizliresim.com/w/7/45fw4.jpg

Salâtü selâm olsun O'na!
Allah'ın âlemlere rahmet olarak gönderdiği ve kâinatı uğruna yarattığı yüce sevgiliye selâm olsun!
Yüce Rabbim bizleri sevgili Resulünün şefaatine nail eylesin.

http://www.yenimakale.com/resimyukle/resimler/kirmizi_gul_1.JPG

Amin..... Çiceğim..... :)

İç sıkıntımın doruklarını yaşıyorum bu sıra... Aslımı kaybetmek beni ürkütüyor.. Zaman beni hep ötelere itiyor, kendime getireceğine.. Çölde susuz kalmış bir köpek kadar susuzum huzura... Özlem içimi yakıp kavuruyor... Sebepsiz gözyaşları silsilesi geçip gidiyor gözümden benden habersiz... Çalışanları kervana katılıp kaçmış bir han sahibi gibiyim.. Acı, serseniş ve yoksunluk içinde...
Tavrım hayata mı bilemiyorum... İçime bıraktığı onca sızıya kızgınım belki de... Biraz da mazoşistleştim sanırım... Krizi gelmiş bir eroinman gibi acı arıyorum kendime... Olmadık şeyleri problem etmek baştan beri vardı belki... Yazmaya bile korkuyorum... Güvenmiyorum dizelerime ki ne zaman güvendim ki... Ama önceleri cesaret vardı.. Şimdiyse savaş alanında son kez dahi kılıç sallamaya mecali kalmayan bir savaşcıyım... Beklediğim düşmandan bir hamle... Gelsin ki; o hamle ölümcül olsun.. Ölümcül olsun ki.. savaşmak için bir sebep kalmasın...

Aslını kaybetmek senin harcın değil..
Kalemini oynattığını görmek mutlu his..İçtenlikle diliyorum ki ardı kesilmesin..Sevgilerimle.:gul:

Canımsın.. Fluşum..:smillss: