Sevgi mi Saygıdan gelir, Saygı mı sevgiden gelir?

saygının olmadığı yitirildiği yerde hiç bir şey olmaz. öncelikle saygı

önce sevgi diyorum bende. insan sevmediği birine saygı da duymaz sanırım...

kim olursa olsun saygı duyulmayan insan sevilmez o ince çizgi saygıdır diye israr ediyorum:)

Karşıdaki insana sevgi olmalı ki, saygı gelsin beraberinde. İnsan sevmediği birine saygı gösteremez.

Birbirimize "SAYGI" göstermezsek, duymazsak "SEVGİ" nin usul usul bizden uzaklaştığını yalnız kalınca anlarız..

Eğer; "SEVGİ" nin daha önde geldiğini düşünüyorsanız, "SAYGI" nın gittiği yerde yalnız kalmayı kabullenmişsiniz demektir.

Saygı duymadığımız hiç kimseyi sevemeyiz diye düşünuyorum.

Saygı iLe Korku Cesaret iLe AptaLLık < arasında büyük farkLar vardır... ''Sevgi'' iLe ''Saygı'' arasında da büyük farkLar hem var hem de yok gibi, sahte sevgiLer içerisinde saygı önceLikLi geLir... çünkü sevmediğimiz bir insan dahi oLsa meseLa düşmanLar v.s ki bu tarih boyunca böyLe oLmuştur şanından ve büyükLüğünden ötürü, iki düşman miLLet birbirLerini sevmese biLe birbirLerine saygı duydukLarı bir çok konu vardır... işte bu aşamada saygının korkudan, şandan, şöhretten kaynakLandığını farkediyoruz... Sevgiden oLuşan saygı ise tamamıyLa insanın özünde oLuşan karşısındaki insana bireyseL oLarak verdiği değerden kaynakLanıyor... yani topLumsaL oLarak duyuLan saygı o topLumun içerisinde onu sevmeyenLer dahi oLsa topLumun büyük bir kısmının o kişiye saygı duymasından sevmeyenin biLe saygı duymaya mecburiyetinden kaynakLanıyor... bu tarz saygıLar korkudan öte geLen sahte sevgiLer içerisindeki saygıdır...
''Saygı Duymak, Saygı DuyuLmasını İstiyorsak, Saf Ve Temiz SevmeLi İnsanLarı...''

Saygı sevgiden gelir:)

Sevmediğim insana saygı da duymam

Dediklerinize katılıyorum . Önce saygı sonra sevgi ...

Bu iş yumurta tavuk işi ile aynı...

Sevgi, saygıdan gelir. ;)

Sevdiğine saygı duyar insan.. Sevmediği birine duyulan (duyulduğu sanılan) saygı yapmacıktır, menfaattir vs.dir.. Herşeyin başıdır sevgi.. Klasik bir laftır; Sevgi, bütün güzel duyguların anasıdır.. İnsanın içinde sevgi olmadıktan sonra, o insanda iyiye dair güzel duygular bulunabileceğine pek ihtimal veremiyorum.. Bundan dolayıdır ki bence saygı sevgiden gelir.. Ne demiş Mevlana; Şah bile sevgiyle köle olur.. :okey:

Aklıma gelmişken bir de ekleme yapayım.. Yaradılanı Severiz Yaradandan Ötürü.. ;)

aslında ikisi de birbirine bağlı...

ama şu gerçek var ki eski insanlar birbirlerini çok sevmese de büyük saygı duyarlardı ve şimdiki gençler için hayal olan ölene dek sevgi-saygıyı yaşatırlardı... birbirlerine "bey" "hanım" diye hitap ederlerdi...

şimdi sevgi bitti diyolar ama saygıları olsaydı eğer (evliliğe ve de birbirlerine) o kadar kolay evlilikler bitmezdi...

Sevmediğim ama saygı duyduğum onca insan var sevgi ile saygı çok farklı şeylerdir aslında. Sevgi ise saygının özelleşmiş halidir. Ki öyle bir boyuttadır ki sevgi; her sevdiğine saygı duymayabilir insan...

Sevilmeyen insanlarada saygı gösterilir fakat,samimiyetsizlik olur.