ŞARABA OD


Gün renkli şarap
gece renkli şarap,
mor ayaklı şarap
ya da topaz kanlı,
şarap,
yıldızlı çocuğu
yerin,
şarap, yalın
bir kılıççasına altından,
yumuşak
kırışık bir kadifeymişçesine,
sarmallanmış şarap
ve bekletilmiş,
sevdalı,
denizci, sığmadın bir kupaya asla,
bir şarkıya, bir adama,
koroya özgüsün, sürü sürüsün,
ve iki taraflısın en azından.
kimi zaman
anılar beslersin
ölümcül,
gidiyoruz
dalganda mezardan mezara,
yontucusu, donmuş mezartaşlarının,
gelgeç yaşlar
döküyoruz,
ama
şirin bahar giysin senin
başka,
dallara yürür yürek,
kıpırdatır günü rüzgar,
kalmaz hiçbir şey
kıpırtısız ruhunda.
Kıpırdatır
baharı şarap,
boyverir mutluluk, bitkiymişçesine,
çöker duvarlar,
kayalar,
kapanır uçurumlar,
şarkı doğar.
ah sen, şarap testisi, ıssızda
o sevdiğim tadıyla,
dedi yaşlı şair.
ki şarap sürahisi
ekliyor öpücüğünü, öpücüğüne aşkın.
Aşkım benim, kalçan senin
dopdolu
kıvrımı oluyor bir anda,
kupanın,
göğsün, üzüm salkımı,
alkolün ışığı, saçın,
üzümdür memelerinin uçları,
göbeğin, lekesiz mühür,
basılmış kavanozuna karnının,
ve aşkın, bitimsiz çağlayanı
şarabın,
duyularıma düşüveren aydınlık,
dünyevi tantanası yaşamın.
Yalnız aşk değil ama,
sen, tutuşturan öpücük,
tutuşmuş yürek ya da,
şarabı yaşamın,
dahası
dostluğu varlıkların, saydamlık,
disiplin korosu,
bolluğu çiçeklerin.
Seviyorum bir masada
konuştukça biz,
ışığını, aklı başında
bir şarap şişesinin.
Ki içsinler,
ki hatırlasınlar her
bir damlada altından
ya da topazdan kupada,
mor kaşıkta ya da,
ki çalıştı sonbahar
dolana dek kavanoz
ve öğrensin karanlık insan,
açılış töreninde dükkanının,
hatırlamayı toprağı ve görevlerini,
yaymayı ilahisini meyvenin.



Pablo Neruda
(1904-1973)

‘Temel Odlar’ (1954) adlı kitabından.

İspanyolca’dan çeviren: Ulaş Başar Gezgin/16.01.2002