Deli gibi aşıksınızdır ama süregelen kavgalar…
İçinden ne olur ayrılmayalım,beni bırakma diyerek çığlık çığlığa ağlamalar ama mesajlarında soğuk sert tavırlar…Ve belli etmezsiniz o anlarda o lanet olası gurur yok mudur?çıkardığı saçma sapan sorunlarla sonunda alınan kararlar işte seni kahreden seni senden alan sonuç:ayrılık…
Yalnızca ”ayrılık” kelimesini duyduğunda bile bir anda kendini hissetmezsin hayattan kopacağını düşünürsün.İşte şimdi yalnızsın…
hayatına karışan,seni düşünen,seni senden çok seven,değerli olduğunu hissettiren kişi çekilmiştir hayatından.Onun sıcaklığını onun gülüşünü onun dokunuşunu kimsede bulamiyacağını bilirsin bu gerçek seni kat kat mahfeder.Öyle bir hal almışsındır ki. Ha ölü, ha sen…
Bitek bedenin kalır,Ruhun çekilmiştir köşesine onsuz yaşayamayacağını düşünüp ağlıyordur sürekli.Bedeninse kendine düşen rolleri oynuyordur çevresine.Pişman değilim,onsuzda olabilirim,mutluyum tavırları…
Halbuki kalbin paramparçadır.Hep ağlıyorsundur içinden,nereye baksan o, gülüşü,
Bir an kokusu gelir burnuna,heyecanlanıp etrafına bakarsın ama nafile sende bilirsin aslında olmadığını,ama belki’ yi aklından çıkaramazsın!!!
Geceler üstüne yürür sanki.Her gece yastığını ıslatarak dalarsın uykuya.Uyku uykumudur sanki, yine o,yine rüyalarında ağlayarak uyanır,telefona bakarsın.Yoktur,ne bir çağrı ne bir mesaj.Dipsiz karanlık bir boşluktasındır…
FARKINA VAR AYRILIK NASIL BİŞEY