fırat
31-10-2008, 01:44
iyi, kötü, salak...
Biliyorum, çogunuz iyi insanlarsiniz. Bu yüzden hep kötüler kazaniyor zaten.
Birçok kötü, hatta alçak tanidim. Çogu neseli insanlardi. Hiçbirinde çekingen bir ruh haline rastlamadim.
Kötüler atak, iyiler pisiriktir.
Etrafiniza bakin, en heyecan verici, en eglenceli insanlar hep sahtekarlardir. Hepsi paldir küldür konusan,
agiz dolusu gülen insanlardir. Çünkü sahtekar, sempatik olmak zorundadir. Iyinin böyle bir mecburiyeti
yoktur. Iyi, sikicidir.
Kadinlar “iyiler”edegil, güvenilmez erkeklere asik olur bu yüzden. Zaten ask denen altüst olusla ancak bir
üçkagitçi basa çikabilir. Askin tadini çikaramaz iyiler. Onlar sarilip sessiz bir uzanmayi ask zanneder.
Tekdüzedirler. Yavastirlar. Kadinlar da dertlerini onlarla paylasir ama gidip bir güvenilmezle sevisirler.
Tutku kötülerin isidir.
“Sessiz ve efendi bir insan” cümlesiyle tanimlanan bir iyilik kolaydir.
Sahtekarlik daha zordur, maharet ister. Zeki, hizli ve atak olmalidir. Enerjiktir.
(Tabii “kötü’ kötüler konumuz disindadir. Yani hem salak hem kötü olmaya çalisanlar için düsünmeye,
yazmaya degmez.)
Üçkagitçi... Sahtekarin en sempatik, en basarili sekli. Iyi bir hatiptir o. Inandiricidir. Konustugu zaman
etrafindaki tüm “iyi ve dürüst” insanlar agzinin içinde kaybolur. Hem çok iyi fikra anlatir hem hüznün tüm
renklerinden haberdardir. Kahkahasinda pirzola tadi, hüznünde bazen ölümün sesi vardir. Adam
basarilidir. Yeteneklidir.
Iyilik kolaydir Kötülük maharet ister.
Iyi olmak için kimseye kötülük yapmamak yeterlidir. Ama kötü olmak için daha çok çalismalisiniz!
Iyi, kötü karsisinda güvensiz, enerjisiz, çaresizdir. Filmlerde bile iyi, kötülesmeden kötünün hakkindan
gelemez. “Yeminini bozar ve kavgaya girer. Oysa kavga kötünün meslegidir asil. Biz “iyi” seyirciler
perdedeki iyi adamimiz kan döktükçe rahatlariz. Ve iyi kötüyü yendi diye seviniriz. Oysa artik hepimiz
kötüyüzdür filmin sonunda. Hatta biz ”kötü”den daha çok insan öldürmüsüzdür.
Bir iyi için en zor olan, kötüye “sen kötüsün” demektir. Çünkü iyi, utangaçtir. Hirsiza “hirsiz” diyemez.
Kötünün yerine utanir, sahtekarin yerine yüzü kizarir, hirsizin yerine yerin dibine geçer... Bu sirada kötüler,
sahtekarlar, hirsizlar deli gibi eglenmektedir. Çünkü onlarin yerine utanan, sikilan, yerin dibine geçen
birçok “iyi” insan vardir.
Kötünün en büyük avantaji iyideki kahrolasi utanma duygusudur.
Bu duygu iyiyi öylesine zayif düsürür ki agzini açip bir kelime söyleyemez. Halbuki öylesine kararli
çikmistir ki kötünün karsisina. Her seyi açikaçik söyleyecektir. Basina gelecekleri göze almistir! Ama
olmaz. Yapamaz.
Çünkü iyiler korkaktir.
Çünkü iyiler herkese acir, en çok da kendilerine.
Susmak, anmak, utanmak, korkmak... Farkinda misiniz, ey iyi insanlar, ne kadar sikici seylerle
ugrasiyorsunuz! Kötüler kazaninca da sasiriyorsunuz!
Babalarimiz iyi insanlardi ve bize de iyi olmamizi ögütlediler.
Biz de iyi insanlariz.
Ve çocuklarimiza ayni seyi ögütlüyoruz.
Hepimiz kötülerin yaninda çalisiyoruz.
Haydi iyi insanlar!
Haydi sessiz, efendi, sikici, korkak, utangaç ve iyi insanlar! Çalisin!
Kötülerin size ihtiyaci var!
Bir Yılmaz Erdoğan yazısıdır...
Biliyorum, çogunuz iyi insanlarsiniz. Bu yüzden hep kötüler kazaniyor zaten.
Birçok kötü, hatta alçak tanidim. Çogu neseli insanlardi. Hiçbirinde çekingen bir ruh haline rastlamadim.
Kötüler atak, iyiler pisiriktir.
Etrafiniza bakin, en heyecan verici, en eglenceli insanlar hep sahtekarlardir. Hepsi paldir küldür konusan,
agiz dolusu gülen insanlardir. Çünkü sahtekar, sempatik olmak zorundadir. Iyinin böyle bir mecburiyeti
yoktur. Iyi, sikicidir.
Kadinlar “iyiler”edegil, güvenilmez erkeklere asik olur bu yüzden. Zaten ask denen altüst olusla ancak bir
üçkagitçi basa çikabilir. Askin tadini çikaramaz iyiler. Onlar sarilip sessiz bir uzanmayi ask zanneder.
Tekdüzedirler. Yavastirlar. Kadinlar da dertlerini onlarla paylasir ama gidip bir güvenilmezle sevisirler.
Tutku kötülerin isidir.
“Sessiz ve efendi bir insan” cümlesiyle tanimlanan bir iyilik kolaydir.
Sahtekarlik daha zordur, maharet ister. Zeki, hizli ve atak olmalidir. Enerjiktir.
(Tabii “kötü’ kötüler konumuz disindadir. Yani hem salak hem kötü olmaya çalisanlar için düsünmeye,
yazmaya degmez.)
Üçkagitçi... Sahtekarin en sempatik, en basarili sekli. Iyi bir hatiptir o. Inandiricidir. Konustugu zaman
etrafindaki tüm “iyi ve dürüst” insanlar agzinin içinde kaybolur. Hem çok iyi fikra anlatir hem hüznün tüm
renklerinden haberdardir. Kahkahasinda pirzola tadi, hüznünde bazen ölümün sesi vardir. Adam
basarilidir. Yeteneklidir.
Iyilik kolaydir Kötülük maharet ister.
Iyi olmak için kimseye kötülük yapmamak yeterlidir. Ama kötü olmak için daha çok çalismalisiniz!
Iyi, kötü karsisinda güvensiz, enerjisiz, çaresizdir. Filmlerde bile iyi, kötülesmeden kötünün hakkindan
gelemez. “Yeminini bozar ve kavgaya girer. Oysa kavga kötünün meslegidir asil. Biz “iyi” seyirciler
perdedeki iyi adamimiz kan döktükçe rahatlariz. Ve iyi kötüyü yendi diye seviniriz. Oysa artik hepimiz
kötüyüzdür filmin sonunda. Hatta biz ”kötü”den daha çok insan öldürmüsüzdür.
Bir iyi için en zor olan, kötüye “sen kötüsün” demektir. Çünkü iyi, utangaçtir. Hirsiza “hirsiz” diyemez.
Kötünün yerine utanir, sahtekarin yerine yüzü kizarir, hirsizin yerine yerin dibine geçer... Bu sirada kötüler,
sahtekarlar, hirsizlar deli gibi eglenmektedir. Çünkü onlarin yerine utanan, sikilan, yerin dibine geçen
birçok “iyi” insan vardir.
Kötünün en büyük avantaji iyideki kahrolasi utanma duygusudur.
Bu duygu iyiyi öylesine zayif düsürür ki agzini açip bir kelime söyleyemez. Halbuki öylesine kararli
çikmistir ki kötünün karsisina. Her seyi açikaçik söyleyecektir. Basina gelecekleri göze almistir! Ama
olmaz. Yapamaz.
Çünkü iyiler korkaktir.
Çünkü iyiler herkese acir, en çok da kendilerine.
Susmak, anmak, utanmak, korkmak... Farkinda misiniz, ey iyi insanlar, ne kadar sikici seylerle
ugrasiyorsunuz! Kötüler kazaninca da sasiriyorsunuz!
Babalarimiz iyi insanlardi ve bize de iyi olmamizi ögütlediler.
Biz de iyi insanlariz.
Ve çocuklarimiza ayni seyi ögütlüyoruz.
Hepimiz kötülerin yaninda çalisiyoruz.
Haydi iyi insanlar!
Haydi sessiz, efendi, sikici, korkak, utangaç ve iyi insanlar! Çalisin!
Kötülerin size ihtiyaci var!
Bir Yılmaz Erdoğan yazısıdır...